سیر تفکر فلسفی در دو قرن اخیر: اگزیستانسیالیسم

گرایش رومانتیکی که به منظور توجیه آزادی انسان پدید آمده بود سرانجام در ایدآلیسم هگل به صورت یک نظام فلسفی جامع درآمد و تاریخ را به عنوان جریان اصیل و عظیمی معرفی کرد که بر اساس اصول دیالکتیک پیش می‌رود و تکامل می‌یابد. و بدین ترتیب از مسیر اصلی منحرف گردید زیرا در این نگرش اراده‌های فردی نقش اصیل خود را از دست می‌داد و از این روی مورد انتقادات زیادی قرار گرفت. یکی از کسانی که منطق و فلسفه تاریخ هگل را شدیدا مورد انتقاد قرار داد کی یرکگارد بود که بر مسئولیت فردی انسان و اراده آزاد وی در سازندگی خویش تاکید می‌کرد و انسانیت انسان را در گرو آگاهی از مسئولیت فردی به خصوص مسئولیت در برابر خدا می‌دانست و می‌گفت نزدیکی و پیوند و ارتباط با خدا است که آدمی را انسان می‌سازد. این گرایش که با فلسفه پدیدارشناسی فنومنولژی ادموند هوسرل تقویت می‌شد به پیدایش اگزیستانسیالیسم انجامید و‌ اندیشمندانی مانند‌ هایدگر و یاسپرس در آلمان و مارسل و ژان پل سارتر در فرانسه با دیدگاه‌های مختلف الهی و الحادی به آن گرویدند