شاخص صحیح مورد استفاده در محاسبه خسارت تأخیر تأدیه (سالانه یا متوسط سال)
نویسندگان: شاملو, باقر، همتی, امیرحسین، حاجیان, هانی، دولت نیا, سارا
نشریه: پژوهش های حقوق اقتصادی و تجاری، دوره 4، شماره 1، 2026/05/22
چکیده:
ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379 با تعیین شروطی، مطالبه خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ مطالبه را به میزان تغییر شاخص سالانه قیمت مجاز دانسته است. با وجود اینکه این ماده درخصوص نحوه صحیح محاسبه خسارت تأخیر تأدیه تصریح دارد، بانک مرکزی هم کلیه شاخص های مورد نیاز برای اجرای ماده مذکور را اعلام کرده است. اما به دلیل شاخصهای که بانک مرکزی در ستونهای مختلفی ارائه میدهد تفسیرهایی از ماده مذکور در بین محاکم مشاهده گردیده که مطابق آن متوسط شاخص بهای سال قبل بایستی معیار قرار گیرد. این وضعیت منجر به دوگانگی در رویه و ایجاد تفاوت چشمگیر در نحوه محاسبه خسارت تأخیر تأدیه شده است که باعث تفاوت فاحش در مبلغ محاسبه شده در اجرای احکام میگردد. نتیجه این اختلاف رویه منجر به رأی وحدت رویه شمار 850 مورخ 16/ 5/ 1403 گردیده است؛ پژوهش پیشرو از نوع نظری بوده و به شکل توصیفی و تحلیلی و با ابزار کتابخانهای و با مراجعه به کتابها و مقالهها در پاسخ به این سوال سامان یافته که مطابق موازین حقوقی، برای محاسبه خسارت تأخیر تأدیه بایستی از چه شیوهای استفاده نمود؟ در این پژوهش نگارندگان به این نتیجه دست یافتهاند که منظور قانونگذار از شاخص سالانه در ماده 522 ق.آ.د.م شاخصهایی است که در انتهای هر ماه توسط بانک مرکزی اعلام میگردد و روش محاسبه خسارت تأخیر تأدیه به صورت حاصل ضرب مبلغ دین در شاخص مربوط به زمان پرداخت تقسیم بر شاخص مربوط به ماه زمان سررسید دین است.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
