آیات قرآن به صورت کلی به شادی پرداخته، اما احادیث به صورت مفصل و جزئی به شادی و اسباب آن اهتمام خاص نشان داده است.؛ لذا آیات قرآن درباره شادی دو دستهاند؛ ۱.
۱ - دعوت دستهای از آیات، مؤمنین را دعوت به شادی نموده؛ مانند آیه: «قل بفضل الله و برحمته فبذلک فلیفر حوا هو خیر ممّا یجمعون»؛ (ای رسول خدا !) به خلق بگو که شما باید منحصراً به فضل و رحمت خدا شادمان شوید (و به نزول قرآن مسرور باشید) که آن بهتر و مفیدتر از ثروتی است که برای خود اندوخته میکنید». و یومئذٍ یفرح المؤمنون بنصرالله»؛ و در آن روز (که رومیان فاتح شدند) مؤمنان شاد میشوند به یاری خداوند ...». بنابراین شادیها براساس ارزشها و اهداف مقدس قرآن و پیروزی موحدین بر مشرکین است. ۱.
۲ - مذمت دسته دیگری از آیات قرآن، شادی را مذمت نموده، مانند: قرآن مجید در داستان قارون که فردی خودخواه و مغرور بود و شادیهای مستانه داشت. از زبان قومش میفرماید: «اذ قال له قومه لاتفرح انّ الله لا یحب الفرحین؛ به خاطر بیاور هنگامی که قوم قارون به او گفتند: این همه شادی مغرورانه مکن که خداوند شادیکنندگان مغرور را دوست نمیدارد». همچنین در بیان عذابهای دوزخیان میفرماید: «ذلکم بما کنتم تفرحون فی الارض بغیر الحقّ و بما کنتم تمرحون؛ این ( عذاب ) به خاطر آن است که به ناحق در زمین شادی میکردید و از روی غرور و مستی به خوشحالی میپرداختید».
منبع: یونس/سوره۱۰، آیه۵۸ · روم/سوره۳۰، آیه۴-۵ · قصص/سوره۲۸، آیه۷۶ · مؤمنون/سوره۲۳، آیه۷۵
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
