شخص حقوقی: اقامتگاه شخص حقوقی

مطابق قانون مدنی ، اقامتگاه اشخاص حقوقی را مرکز عملیات آن‌ها می داند. قانون تجارت ، برخلاف قانون مدنی، محل اداره شخص حقوقی را، معیار تعیین اقامتگاه او محسوب نموده‌است، به نظر برخی حقوقدانان، معیار مندرج در قانون تجارت، منطقی تر است؛ زیرا مرکز عملیات، که در قانون مدنی، به عنوان اقامتگاه شخص حقوقی، معرفی شده؛ ممکن است مدام، در حال تغییر باشد، در تعارض مواد ۵۹۰ قانون تجارت و ۱۰۰۲ قانون مدنی، لازم است ذکر شود که قانون مدنی بعد از قانون تجارت وضع شده و ناسخ آن است؛ بنابراین، اقامتگاه شخص حقوقی مرکز عملیات آن است. قانون ثبت شرکت‌ها نیز، اقامتگاه شرکت را مرکز اصلی آن، دانسته‌است؛ که چنین مصوبه ای، همسو با معیار تعیین اقامتگاه شخص حقوقی، در قانون مدنی است. منبع: <a class="artref" href="/ماده/ماده-1002-a_0815110236657">ماده 1002 قانون مدنی</a> · مجموعه محشای قانون مدنی، گنج دانش، 1387 · قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوقی کنونی، فکرسازان، 1390 · حقوق مدنی (اشخاص و محجورین با تجدیدنظر و اصلاحات)، سمت، 1388