شرایط زبان دیده — به موجب ماده ۲۳ قانون بیمه اجباری

به موجب ماده ۲۳ قانون بیمه اجباری ۱۳۹۵ در صورتی که زیان دیده جز در موارد بیمه اختیاری تمام یا بخشی از خسارت بدنی وارد شده را از مراجع دیگری مانند سازمان بیمه های اجتماعی یا سازمان بیمه کارمندان دولت یا صندوق های ویژه جبران خسارت دریافت کند، نسبت به همان میزان حق مراجعه به صندوق را ندارد سازمانها و صندوق های ویژه مذکور حق مراجعه به صندوق و استرداد خسارت پرداخت شده به اشخاص ثالث را ندارند و مکلفند اطلاعات مربوط را در اختیار صندوق قرار دهند. در هر حال در صورتی که زبان دیده علاوه بر دریافت خسارت از سازمانها و صندوق های ویژه مذکور از صندوق نیز خسارتی دریافت کند صندوق حق استرداد دارد چند نکته ای در این خصوص قابل ذکر است ۱-۸- منع دریافت خسارت بدنی مضاعف از طریق صندوق و دیگر نهادهای حمایتی یکی از مسائلی است که در نظام مسئولیت مدنی و تأمین اجتماعی از سابق مورد اختلاف بوده و با وضع برخی قواعد نیز هنوز راهکار روشنی ندارد. ۲۲۰ در این ماده تنها به صندوق اشاره کرده و وضعیت بیمه گر را متعرض نشده و بعید است بتوان از آن اخذ ملاک کرد. به ویژه اینکه سایر نهادهای حمایتی مدعیاند دیه و خسارت بدنی پرداخت نمیکنند بلکه غرامت می دهند. در واقع، از آنجا که منابع صندوق متعلق به عموم است و برای تکمیل بیمه های اجباری به کمک زبان دیده می آید قانونگذار می تواند استفاده از منابع صندوق ها یا نهادهای مشابه مانند تأمین اجتماعی را محدود کند و در واقع کمک عمومی را از یک منبع مقرر نماید. -۲- در خصوص بیمه اختیاری به این دلیل که هدف از آن گاه سرمایه گذاری است مانند بیمه عمر و یا یا اساساً با تحقق حادثه ای مانند سانحه رانندگی وجه آن قابل پرداخت م. ب. مقنن یا باید به بطلان بیمه مذکور حکم دهد یا با معتبر دانستن آن باید اجازه عرفاً یک آسیب و جنایت محسوب شود ماده ۵۶۲ در موارد ارش فرقی میان زن و مرد نیست لکن میزان ارش جنایت وارده بر اعضاء و منافع زن نباید بیش از دیه اعضاء و منافع او باشد. اگرچه مساوی با ارش همان جنایت در مرد باشد.