شرایط عام دادرسی فوری و صدور دستور موقت — و ضریب اهمیت این شرایط و ضوابط

پیدایی هر نهاد حقوقی و صدور هر تصمیم قضایی موکول به جمع شرایطی قانونی است. ترتیب موقتی هم مستثنی از این قاعده نیست و قانون گذار با تمهید مقدمات حصول ملزومات و تحقق تشریفاتی اجازه داده تا خواسته موقتی تظاهر و تحقق پیدا کند. چنانچه ضوابط و الزامات مدنظر مقنن فراهم نشود، متقاضی توفیقی درنیل به خواسته و مقصود خود نخواهد یافت همانطور که در دعوای اصلی با ناکامی مواجه خواهد شد. هر چند درجه و ضریب اهمیت این شرایط و ضوابط متفاوت است اما بر مبانی کثرت وسایل در نیل به وحدت مقصود همه این عناصر در کنار هم بنای نهاد فوری را ساخته و هدف مشترک را دنبال می نمایند. در بین این شرایط برخی اهمیت اساسی داشته و حتی خاص این نهاد است. مانند عنصر فوریت که جوهر و اساس آن را شکل می دهد و علاوه بر حضور در زمان پیدایی دستور همراهی و تداوم آن سبب تداوم اعتبار دستور خواهد بود. اما همه شرایط واجد چنین اهمیتی نبوده و قابلیت انعطاف و دخل و تصرف را دارد و در هر حال به عنوان یک شرط می بایستی از سوی متقاضی فراهم شود. این شرایط ضوابط عمومی مراجعه دادخواهان به نهادهای دادرسی و به هر جهت شرایط مورد نظر را در دو دسته متمایز شرایط مربوط به اطراف تقاضا و درخواست و شرایط مربوط به مراجع صالح با مطالعه تطبیقی مورد بررسی قرار می دهیم.