گفتیم دفترچه ی پیمان حاوی سه سند جداگانه اما مرتبط به هم است. یکی از آنها موافقت نامه بود که شرح آن پیشتر از نظر گذشت و دو دیگر عبارتند از: شرایط عمومی و شرایط خصوصی.
شرایط عمومی بخش اعظم دفترچه ی پیمان را شامل می شود و حاوی ۵۴ ماده است. ماده یک آن از تعریف پیمان آغاز و ماده ۵۴ با عنوان «قوانین و مقررات حاکم بر پیمان پایان می یابد.
شرایط عمومی مثل قانون، حاکم بر کلیه ی پیمانهاست. تمام ماده های آن دست نخورده و بدون تغییر باقی می ماند و هیچ یک از دو طرف پیمان حق ندارد حتا واوی از آن را تغییر دهد. برعکس هر چند، سند موافقت نامه و سند شرایط خصوصی را نمی توان تغییر داد مع هذا در آن دو سند، جاهای خالی و نقطه چینهایی وجود دارند که متناسب با موضوع پیمان قبلاً توسط کارفرما تکمیل و جزو اسناد مناقصه به رویت مناقصه گران (پیمانکاران می رسد. بنابراین تنها شرایط عمومی پیمان است که غیرقابل تغییر باقی می ماند. در این رابطه بند ۱۲ دستورالعمل نحوه ی تکمیل و تنظیم موافقت نامه شرایط عمومی و شرایط خصوصی پیمانها و مقررات مربوط به آنها می گوید: شرایط عمومی باید بدون هیچ تغییری، در پیمانها مورد استفاده قرار گیرد. تغییر دادن یا افزودن مطالبی به آن مجاز نیست. تنها صفحه ی آخر شرایط عمومی، در محل تعیین شده، به وسیله ی نمایندگان مجاز دو طرف امضا و مهر میشود.
شرایط جمع مکسر «شریطه» است. «شریطه» نیز از ریشه «شرط» است ولی جمع مکسر شرط عبارت است از شروط». هر چند «شریطه» و «شرط» در مفهوم و معنا تفاوت عمده ای با هم ندارند با این همه، از آنجا که شرایط جمع شریطه) در زبان فارسی بیشتر در مفهوم اوضاع و احوال بکار می رود، اصلح بود به جای عبارت شرایط عمومی پیمان» از شروط عمومی پیمان استفاده می شد.
به هر تقدیر معنای شرط نزد ادبا فقها و علمای علم نحو و علم اصول دارای معانی متفاوتی است. معنی لغوی آن عبارت است از قرار پیمان الزام، تعلق چیزی به چیز دیگر.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
