شرایط غیابی بودن رای

طبق اصل بر حضوری بودن احکام است مگر اینکه خوانده یا وکیل ی. ق. م. ی. ن. ق. وی در هیچ یک از جلسات دادگاه حاضر نشده و به طور کتبی نیز دفاع ننموده باشد و یا اخطاریه ابلاغ واقعی نشده باشد. در چنین صوری حکم دادگاه غیابی خواهد بود. « ب. ت. ب. در تشخیص معیار حکم غیابی باید به نکات ذیل توجه نمود: نکته نخست: احکام دادگاه است که ممکن است غیابی شمرده شود. بنابراین صدور قرار غیابی موضوعا منتفی است.. نکته دوم: اصل بر حضوری بودن احکام دادگاه ها است. در نتیجه اولا غیابی بودن حکم استثنا بوده و در این خصوص تفسیر باید در محدوده و موضع نص انجام شود. ثانیا چنانچه در هر حال نسبت به حضوری یا غیابی بودن حکمی شک ایجاد شود باید به اصل رجوع کرده و آن را حضوری شمرد. نکته سوم: حکام دادگاه ها در امور ترافعی از حیث حضوری یا غیابی بودن مورد بررسی قرار می گیرد. نکته چهارم حکم دادگاه ب. ت. ب. عمل و وضعیت خوانده ممکن است به صورت غیابی صادر شود. بنابراین حکم دادگاه نسبت به خواهان همواره حضوری است. نکته پنجم: حکم دادگاه حتی نسبت به خوانده در صورتی می تواند غیابی شمرده شود که جزئا یا کلا علیه وی صادر شود. نکته ششم: حکم دادگاه چنانچه خوانده حتی در یک جلسه دادگاه حاضر شود. حضوری است. نکته هفتم: حکم دادگاه چنانچه خوانده حیت یکبار دفاع کتبی نموده باشد، در هر حال حضوری است. نکته هشتم: حکم دادگاه در صورتی که دادخواست به خوانده ابلاغ واقعی شده باشد در هر حال حضوری شمرده میشود. آیین دادرسی مدنی دکتر … دوم، چاپ نهم، زمستان ۱۳۸۴، انتشارات در اک، صفحات ۲۳۱ الی ۲۳۳)