شرط اسلام ذابح و اجماع: عبارات مورد اجماع فقهاء

اینک، پیش از هر چیز، عباراتی که فقها در آن‌ها ادعای اجماع کرده‌اند ذکر می‌کنیم، تا اصل تحقق اجماع معلوم شود و سپس به بحث درباره حجّت بودن آن می‌پردازیم: ۱. دلیل ما اجماع فرقه و اخبار آنان است و کسانی که مخالفند اعتنایی به قول‌شان نیست و همچنین آیه قرآن (از آنچه نام خدا بر آن برده نمی‌شود نخورید) و آنان نام خدا را بر ذبیحه خود نمی‌برند…. ۲. سیدمرتضی (ره) : یکی از منفردات امامیه ، حرام بودن ذبایح اهل کتاب است… (دلیلنا الاجماع المتردد) دلیل ما اجماعی است که در کتاب ما زیاد مطرح شده است و همچنین آیه قرآن (از آنچه نام خدا بر آن برده نشده است، نخورید.). ۳. ۴. ۵. سپس می‌نویسد: چاره‌ای برای خروج از آنچه معظم اصحاب گفته‌اند، بلکه نزدیک است از ضروریات مذهب شیعه شود، علاوه بر احتیاطی که رعایتش سزاوار است، نیست. ۶. ۷. به جهت مختلف بودن روایات، دو دسته روایت مشهورند که مشهورترین این دو دسته روایات منع است. ۸. در زمان ما، نزدیک است که این مسأله از ضروریات مذهب شیعه باشد. امّا آیا آن اجماع منقول یا این اجماع محصل ، چه مقدار حجت است، اینک به بوته بررسی می‌نهیم: منبع: مساله۲۳، موسسه النشر اسلامی، قم · ج۱، ص۱۸۲ · ج۳، ص۲۰۴، استقلال، قم، ۱۴۰۹ق · ج۲، ص۲۰۴ · ج۲، ص۲۲۳، دارالهدی، قم · ج۲، ص۲۵۶ · ج۲، ص۲۷۰، موسسه النشر الاسلامی، قم، ۱۴۱۲ق · ج۳۶، ص۸۰، دار الکتب الإسلامیه، تهران · ج۱، ص۵۵۶ · ج۳، ص۱۰۶، موسسه النشر الاسلامی، قم، ۱۴۱۰ق