شرط فعل: قلمرو

حکم به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه ، مانع از فسخ معامله نیست. فضول نمی‌تواند در مقام متعهدٌله، به ضمانت اجرای مندرج در ماده ۲۳۹ قانون مدنی استناد نماید. ماده ۲۳۹ قانون مدنی، فقط ناظر به شروط بوده و حکم آن، نسبت به عقود معلق قابل تسری نیست و عدم حصول معلقٌ علیه ، باعث بطلان عقد معلق خواهد شد. در تعهدات به نفع ثالث ، شخص ثالث نمی‌تواند به ضمانت اجرای مندرج در ماده ۲۳۹ قانون مدنی استناد نماید. منبع: حقوق مدنی (جلد اول) (در اموال، مالکیت، حق انتفاع، حق ارتفاق، تعهدات به‌طور کلی، بیع و معاوضه)، اسلامیه، 1375 · حقوق مدنی (جلد چهارم) (شروط ضمن عقد)، مجمع علمی و فرهنگی مجد، 1387 · دوره مقدماتی حقوق مدنی (جلد دوم) (قواعد عمومی قراردادها)، میزان، 1389