شغل بانوان: وظیفه اساسی زن

آن چه اسلام خواستار آن است این که زن زندگی ساز و هنرمند باشد. هم عامل آرامش و سکون باشد و هم بهشت را زیر قدم خود داشته باشد. اولی را در سایه خوب شوهرداری و دومی را در سایه تربیت نسل و مادری. مرد در میدان مبارزه زندگی خسته و کوفته می‌شود، ناگزیر باید به گوشه‌ای از میدان پناه برد و در آن جا به استراحت بپردازد. آن گوشه میدان خانه است که محل سکون و آرامش اوست، یعنی همان جائی که تمرین جهاد زن آغاز می‌گردد. (جهاد المرأة حسن التبعل). خانه فاطمه (علیه‌السّلام) آن چنان پناهگاهی بود که علی (علیه‌السّلام) آن مرد رزم هرآنگاه که خسته و مانده می‌شد به خانه فاطمه و به او پناه می‌برد و به تعبیر خود ساعتی آرامش می‌یافت و دل را سبک می‌کرد. هم چنین کودک بی پناه به دامان مادر پناه می‌برد و این مادر است که دست کودک را در دست و ذهنش را متوجه خود دارد. او را بهشتی و یا جهنمی می‌کند. لطافت و ظرافت طبع مادر ایجاب می‌کند که در سنگر خانواده سرگرم و برای فرزندان خویش مادر و برای شوهرش همسر باشد. و این دو کار و اصولا همه کار زنان خدمت است، خدمتی که برای آن اجر و پاداشی فوق العاده در نظر گرفته شده است. امام صادق (علیه‌السّلام) درباره نمونه‌ای از ارزش خدمت زن می‌فرماید: هیچ زنی نیست که شوهرش را از شربت آبی سیراب سازد، جز آن که برای او بهتر از یک سال عبادت است، آن هم عبادتی که در آن روزها روزه‌دار و شب‌ها قائم به تهجد باشد. منبع: وسائل الشیعه، ج۱۴، ص۱۲۳