حضرت امام شفاعت شافعان را در این عالم، ظهور هدایت آنان میداند که در عالم آخرت به صورت شفاعت بروز و ظهور مییابد و هر قدر افراد از هدایت اولیای الهی در این دنیا استفاده کنند به همان میزان در آن عالم بهرهمند از شفاعت آنان میباشند؛ از این روی یکی از عوامل رسیدن به شفاعت، محبت اولیا الهی است که منجر به قرب به آنها و موجب خروج از ظلمات جهل به انوار هدایت و علم میگردد. زیرا یکی از شرایط مهم شفاعت شوندگان، باقی ماندن نور ایمان، توحید و ولایت است و اگر نور ایمان با نور ولایت همراه شود، موجب شفاعت میگردد؛ از این رو افرادی که از نور توحید و ولایت بیبهرهاند، ممکن نیست به شفاعت نائل شوند. کسی که امید به شفاعت شافعان دارد، باید در این عالم با سعی و کوشش، رابطه خود را با شافعان حفظ کند؛ زیرا اگر بار گناهان او سنگین باشد، ممکن است مشمول شفاعت نشود.
منبع: تقریرات فلسفه امام خمینی، ج۳، ص۲۷۰-۲۶۸، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۵ · تقریرات فلسفه امام خمینی، ج۳، ص۲۷۱-۲۶۷، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۵ · تقریرات فلسفه امام خمینی، ج۳، ص۶۰۸، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۵ · آداب الصلاة، ص۳۶، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۸
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
