در ادوار گوناگون، مربیانی شنا را آموزش میدادند. مخصوصآ در شهرهایی چون بغداد که رودی بزرگ از میان آن میگذشت، دانستن شنا برای ساکنان بسیار مهم بود. مردم فرزندان ده تا پانزده ساله خ. ر. ب. مربیان شنا میسپردند. این مربیان در بغداد غالبآ از یهودیان بودند. ۱۳.
۱ - آموزش با چوب مربیان شنا، از چوب نخل ، تختههایی تهیه میکردند و آنها را با طناب بر پشت و شکم کودک میبستند تا به واسطۀ سبکی چوب، کودک بر سطح آب بماند. در خشکی نوآموز را با حرکات دست و پا در شنا آشنا میکردند. پس از مدتی او را وارد آب میکردند و بهتدریج که مهارتش افزایش مییافت، چوبهای کمکی را یکییکی برمیداشتند. در نهایت، کودک میتوانست بدون کمک چوبها، مسافت کوتاهی شنا کند تا کمکم در شنا ورزیده شود. ۱۳.
۲ - اجرت برای مربی شنا اجرت معیّنی میپرداختند که گاهی اجناسی بود که هدیه داده میشد. پدر و مادر و بستگان کودک در کنار رود حاضر میشدند و کودک در حضور آنها و مربیِ خود، شنا میکرد. پس از موفقیت کودک، در کنار رود جشن کوچکی میگرفتند و دستمزد مربی را میپرداختند.
منبع: تاریخ عجائب الآثار فی التراجم و الاخبار، ج۳، ص۵۶۵ · البغدادیات، ج۱، ص۱۴۰ـ۱۴۱ · البغدادیات، ج۱، ص۱۴۱ـ۱۴۲
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
