شهادت کذب در دادسرا: نقد مبنای ماده ۲۰۹

صرف تکلیف بازپرس به تفهیم مجازات شهادت کذب لزوما به معنای آن نیست که قانونگذار قلمرو ماده ۶۵۰ قانون مجازات اسلامی را به دادسرا گسترش داده است. نمونه قابل توجه، آن است که ماده ۲۰۹ قانون آیین دادرسی کیفری تفهیم مجازات کتمان شهادت را نیز ذکر می کند، در حالی که برای کتمان شهادت در مقررات عمومی کیفری کنونی مجازات مستقلی پیش بینی نشده است. بر این مبنا، حکم ماده ۲۰۹ را می توان ناظر به هشدار دادن به شاهد و تأکید بر ضرورت صداقت در تحقیقات دانست و از آن به تنهایی نمی توان نتیجه گرفت که تمام رفتارهای ذکرشده در آن نزد بازپرس، واجد وصف کیفری مستقل هستند. منبع: «شهادت کذب خارج از دادگاه از مجرای فقه و حقوق کیفری «بررسی و نقد رأی وحدت رویه شماره 835 هیأت عمومی دیوان عالی کشور»، "، 1405