شهر مستقیماً از پستان مکیده شده باشد — البته به عقیده بسیاری از فقها

درباره معیار دفعات شیر خوردن بیان چند مورد ضروری است ... الف) میزان شیر (رضعات) باید کامل باشد. منظور از شیر کامل این است که طفل از خوردن شیر مادر سپر شود و پستان او را رها کند. پس بچنانچه قبل از این امر از شیر خوردن طفل جلوگیری شود، حرمت ایجاد نمی شود؛ تنی اگر جمع دفعه های ناقص شیر خوردن به ۱۵ بار برسد. همچنین مجمع کردن چند بار شیر خوردن ناقص و احتساب آن به عنوان یک یا چند دفعه کامل شیر خوردن نیز درست نیست. البته اگر در حین شیر خوردن طفل پستان مادر را به فرض برای نفس کشیدن رها کند، اشکالی ندارد؛ زیرا منظور این است که این امر توسط دیگری اعم از مادر رضاعی و یا دیگران صورت نگیرد. ( ب) دفعه های شیر خوردن باید پیوسته و متوالی باشد و نباید بین آنها غذای برای مطالعه بیشتر درباره این روایات رجوع کنید به وسائل الشیعة، کتاب النکاح باب ۲ از ابواب رضاع. برای مطالعه بیشتر درباره این روایات رجوع کنید به وسائل الشیعة، کتاب النکاح باب ۲ از دیگر و یا شیر زن دیگری به طفل داده شود. در مورد شرط توالی، اختلافی بین فقها یست. شهید ثانی در مسالک الافهام می گوید: «در اعتبار این نکته اتفاق، عقیده وجود دارد و دلیل آن موثقه زیاد بن سوقه است. البته به عقیده بسیاری از فقها، فقط شیر خوردن از زن دیگر باعث اختلال در توالی است و تغذیه از خوردنیها و نوشیدنیهای دیگر اشکالی ندارد. در این مورد برخی فقها معتقدند که رضاع ناقص زن دیگر در خلال دفعه های شیر دادن هم اخلال محسوب می شود؛ اما علامه حلی فقط رضاع کامل از دیگری را مضر می داند و می گوید: رضاع باید کامل باشد تا توالی دفعات رضاع را بر هم بزند و رضاع ناقص از دیگری ایراد و اشکالی ندارد. . شیر خوردن طفل قبل از تمام شدن دو سالگی او باشد شیر خوردن طفل پس از دو سالگی، موجب حرمت نمی شود؛ یعنی نه زن شیر دهنده و شوهرش پدر و مادر رضاعی طفل محسوب می شوند و نه در مورد انتسابهای دیگر حرمتی ایجاد می شود؛ زیرا حدیثی از حضرت صادق (ع) وجود دارد که ایشان فرمودند: قال رسول اللَّهِ: لأرضاعَ بَعْدَ فَلام. صاحب جواهر در این مورد می گوید: از کلمات بسیاری از فقها استنباط می شود که دو سال مذکور، نه فقط شرط مرتضع است، بلکه علاوه بر آن معتبر است که از سن کودک مرضعه نیز بیش از دو سال نگذشته باشد. مقدار شیری که طفل خورده است از یک زن و یک شوهر باشد به موجب این شرط اولاً طفل باید همه پانزده دفعه را فقط از یک زن شیر بخورد و مسالک الافهام، ج ۱، ص ۲۷۶. تحریر الوسیله، ج ۲، ص ۲۶۷. بنابراین هرگاه مردی دو زن داشته باشد و طفل مرتضع از یک زن ۷ بار و از دیگری دفعه شیر بخورد حرمت ایجاد نمی شود و یا اگر از یک شبانه روز کامل شیر خوردن که ملاک زمانی حرمت است برای مثال از یک زن یک روز و از دیگری یک شب شیر بخورد به طوری که در مجموع یک شبانه روز کامل بشود نیز حرمت به وجود نمی آید. ثانیاً در ۱۵ دفعه شیر خوردن کامل و با یک شبانه روز شیر خوردن، شیر باید متعلق به یک مرد (فحل) باشید. بنابراین، اگر طفل شیر خوار در قسمتی از مدت یک شبانه روز کامل یا در بعضی از دفعاته شیر خوردن، شیر متعلق به شوهر دیگری را بخورد، احکام رضاع جاری نمی شود و این امر باعث حرمت و مانعیت نکاح نخواهد شد. ⚠ احتیاط: 1 واژهٔ ناخوانا با «...» جایگزین شد. بنابراین هرگاه مردی دو زن داشته باشد و طفل مرتضع از یک زن ۷ بار و از دیگری دفعه شیر بخورد حرمت ایجاد نمی شود و یا اگر از یک شبانه روز کامل شیر خوردن که ملاک زمانی حرمت است برای مثال از یک زن یک روز و از دیگری یک شب شیر بخورد به طوری که در مجموع یک شبانه روز کامل بشود نیز حرمت به وجود نمی آید. ثانیاً در ۱۵ دفعه شیر خوردن کامل و با یک شبانه روز شیر خوردن، شیر باید متعلق به یک مرد (فحل) باشید. بنابراین، اگر طفل شیر خوار در قسمتی از مدت یک شبانه روز کامل یا در بعضی از دفعاته شیر خوردن، شیر متعلق به شوهر دیگری را بخورد، احکام رضاع جاری نمی شود و این امر باعث حرمت و مانعیت نکاح نخواهد شد. در متون فقهی اصطلاح شوهر واحده قید نشده است، بلکه واژه های فحل واحده و یا صاحب اللبن واحد به کار رفته است، مشهور لها عقیده دارند فحل کسی است که حمل زن و شیر او ناشی از آن شخص باشد؛ هر چند شخص مزبور در هنگام رضاع شوهر بالفعل زن شیر دهنده نباشد. بنابراین اگر زنی پس از ازدواج و باردار شدن در حالی که هنوز پستانش شیر دارد به علت طلاق یا فوت همسر و یا علتهای دیگر از شوهرش جدا شود، مادام که ازدواج جدیدی نکرده است، شوهر اول همچنان صاحب اللبن و یا فحل فرض خواهد شد. وضعیت زن پس از جدایی از شوهر اول به واسطه طلاق یا قوت او و یا علتهای دیگر برای مدتی که شیرش متعلق به شوهر اول است به ترتیب زیر قابل بررسی است ۱. با شخص دیگری ازدواج می کند و نزدیکی صورت می گیرد. ولی باردار نمی شود؛ در حالی که پستانش کماکان شیر دارد. در این فرض حل یا صاحب اللبن همان شوهر قبلی است و اگر زن، طفلی را . با شرایط مقرر - شیر دهد، بین طفل و شوهر قبلی، نسبت پدر و فرزندی رضاعی به وجود می آید؛ هرچند معیار شیر دادن از نظر دفعه ها و مدت، پس از ازدواج جدید کامل شود. بنابراین، اگر پیش از ازدواج دوم، زن چند دفعه طفل را شیر داده باشد و تعداد آنها را بعد از ازدواج کامل کند و توالی مقرر نیز وجود داشته باشد، ... جدید و حتی نزدیکی با شوهر دوم نیز به ایجاد رابطه رضاعی بین شوهر اول و طفان خدشه ای وارد نمی کند.