شهید در قرآن: انتقال روح

مرگ ، انتقال از نشئه‌ای به نشئه دیگر است، نه زوال و نابودی. کسانی که به نشئه دیگر منتقل می‌شوند، یا مؤمن و صالح یا کافر و طالح‌اند، از این رو قرآن کریم می‌فرماید: کافران و منافقان با مرگ وارد عذاب الهی می‌شوند و مؤمنان و به ویژه شهیدان پس از مرگ متنعم هستند و به حیات برتر و روزی بهتر می‌رسند، بنابراین درباره کشته‌شدگان در راه خدا نباید توهم نابودی یا محرومیت داشت. ۴. ۱ - موت در فرهنگ قرآن «موت» در فرهنگ قرآن ، نحوه‌ای از انتقال به نشئه برزخ و گونه دیگر آن «قتل» است، از این رو خدای سبحان «موت» را در برابر «قتل» قرار داده، می‌فرماید: «ا فان مات او قتل انقلبتم علی اعقابکم» ، «ولئن قتلتم فی سبیل الله او متم لمغفرة من الله ورحمة خیر مما یجمعون» و درباره کسانی که به قصد جهاد و قیام در راه خدا هجرت کردند، با اینکه در بهره‌مند شدن از رزق حسن فرقی بین «موت» و «قتل» آنان نیست، می‌فرماید: اینان کشته شوند یا بمیرند از رزق حسن برخوردارند: «و الذین هاجروا فی سبیل الله ثم قتلوا او ماتوا لیرزقنهم الله رزقا حسنا». فرق موت و قتل این است که اگر عامل از بین بردن حیات ملحوظ باشد قتل، و اگر صرف زهاق روح ملحوظ گردد موت نامیده می‌شود. در قرآن کریم موت به معنای فوت و زوال، نفی شده است و چنانچه در برخی آیات، «موت» اثبات شده و در برابر «حیات» قرار گرفته، مانند: «الذی خلق الموت والحیاة» ، اولا مقصود از آن در حقیقت «وفات» است، نه فوت، چنان که برخی آیات بر این نکته دلالت دارد که مرگ، توفی و وفات است؛ مانند: «الله یتوفی الانفس حین موتها و التی لم تمت فی منامها»، «حتی اذا جاء احدکم الموت توفته رسلنا». ثانیا راز آن تقابل این است که دیگران «میت» را به معنای «غیر زنده» اراده می‌کردند و از این رو «اموات» را در برابر «احیاء» قرار داده و بر شهدا نیز اموات اطلاق می‌کردند. منبع: آل عمران/سوره۳، آیه۱۴۴ · آل عمران/سوره۳، آیه۱۵۷ · حج/سوره۲۲، آیه۵۸ · ملک/سوره۶۷، آیه۲ · زمر/سوره۳۹، آیه۴۲ · انعام/سوره۶، آیه۶۱ · آل عمران/سوره۳، آیه۱۸۵ · انبیاء/سوره۲۱، آیه۳۴ · ص ۵۱، خطبه ۵