شک گاهى موضوع براى حکم واقعی است، مانند شک در رکعات نماز که در برخى حالات، موجب تبدیل حکم واقعى به رکعتهاى جداگانه مىشود، و گاهى موضوع براى حکم ظاهری . همچنین شک به اعتبار متعلق آن به دو قسم موضوعى و حکمى تقسیم مىگردد که از آن به شبهه موضوعی و شبهه حکمی تعبیر مىکنند. در قسم اول، متعلق شک موضوعِ خارجی است، مانند شک در پاک یا کر بودن آبى؛ اما در قسم دوم، متعلّق آن حکم کلى شرعى یا مکلف به کلى است، مانند شک در حرمت مواد مخدر یا واجب بودن نماز ظهر در روز جمعه شک به اعتبار سرایت و عدم سرایت آن به یقین سابق، به شک ساری و شک طاری و به لحاظ مسبب بودن شک از شکى دیگر و سبب بودن شک دوم براى شک اول، به شک سببى و مسببى و به اعتبار شک در بقا به جهت شک در قابلیت و اقتضاى موضوع آن براى بقا و یا تحقق رافع بقا، به شک در مقتضی و شک در رافع تقسیم مىشود.
منبع: فوائدالأصول، ج۳، ص۳۲۶
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
