شیبة بن ربیعه: مقتسمین

مقتسمین هفده تن از مردان قریش بودند که در آغاز ظهور اسلام کنترل گذرگاه‌های کوهستانی منتهی به مکه را میان خود تقسیم کردند و کار آنان در مراسم حج ، بازداشتن مردم از تماس با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) بود. شیبة و جمعی از سران مشرکان در ایام حج بر سر جاده‌های مکّه می‌ایستادند و هر کدام از آنها به واردین سخنی درباره پیامبر و قرآن می‌گفتند که آنها را بدبین سازند. بعضی می‌گفتند: او مجنون است و آنچه می‌گوید ناموزون. بعضی می‌گفتند: او ساحر است و قرآنش نیز بخشی از سحر او است. بعضی او را شاعر می‌خواندند و آهنگ روح بخش این آیات آسمانی را به دروغ، شعر می‌شمردند. بعضی پیامبر را کاهن معرفی می‌کردند، و اخبار غیبی قرآن را، یک نوع کهانت . از این رو آنها را «مقتسمین» نامیدند چرا که جاده و گذرگاه‌های «مکّه» را میان خود با برنامه حساب شده‌ای تقسیم کرده بودند. منبع: تفسیر نمونه، ج۱، ص۱