سلمان فارسی
۲. عمار یاسر
۳. براء بن عازب
۴. بعد ازآنکه دید بنیهاشم بیعت کردند او نیز بیعت نمود. ۵. »
۶. گردنها به سوی او کشیده شد تا بیاناتش را بشنوند. او سه بار گفت: سران این امّت گمراه شدند و آخرتشان تباه شد، ولی من دلم به حال آنها نمیسوزد، بلکه به حال مسلمانانی میسوزد که به دست آنان گمراه شدند. » ۷.
۸. مقداد بن اسود. ۹. . ۳.۴.
۲ - دفاع مقداد مقداد بن اسود میگوید: «واعجباً لقریش و دفعهم هذا الامر عن اهل بیت نبیّهم و فیهم اوّل المؤمنین... » ؛ عجب دارم از قریش که چگونه خلافت را از اهل بیت نبیّشان گرفت درحالی که در میان آنان کسی است ـ علی (علیهالسّلام) ـ که اول مؤمن به پیامبر است. ۳.۴.
۳ - دفاع سلمان سلمان فارسی در دفاع از خاندان عصمت و طهارت خطاب به مردم میگوید: «ای مردم! آنان عترت پاک و هدایتگر محمدند. آل محمّد را به منزله سر از بدن، بلکه به منزله دو چشم از سر بدانید؛ زیرا آنان نسبت بشما مانند آسمان سر بر افراشته، کوههای نصب شده، خورشید روشنی بخش و درخت زیتوناند، . . » و در جایی دیگر خطاب به مردم میفرماید: «می بینم که علی (علیهالسّلام) بین شماست ولی دست به دامان او نمیزنید، قسم به کسی که جانم به دست قدرت اوست، کسی بعد از علی (علیهالسّلام) از اسرار پیامبرتان خبر نمیدهد. » بعد از واقعه سقیفه خطاب به مردم فرمود: «کرداذ و ناکرداذ، لو بایعوا علیاً لاکلوا من فوقهم و من تحت ارجلهم»؛ کردید آنچه نباید میکردید، و نکردید آنچه را که باید میکردید، اگر با علی (علیهالسّلام) بیعت میکردید نعمت فراوانی برای شما از آسمان و زمین جاری بود.
از کجا میآیی؟ پاسخ داد از منزل خاندان پیامبر (صلّیاللهعلیهوآلهوسلّم) گفتند: وضع آنان چگونه است؟ گفت: چگونه میشود وضع کسی که خانه آنان تا دیروز محلّ رفت و آمد فرشته وحی و کاشانه پیامبر خدا (صلّیاللهعلیهوآلهوسلّم) بود، ولی امروز جنب و جوشی در آنجا به چشم نمیخورد و از وجود پیامبر (صلّیاللهعلیهوآلهوسلّم) خالی مانده است، این را گفت درحالی که بغض گلویش را میفشرد و گریه مجال سخن را به او نمیداد، بطوری که وضع او حضّار را نیز به گریه وا داشت.
آیا فراموش کردی یا خودت را به فراموشی میزنی؟ کسی تو را گول زده یا نفست تو را گول زده است؟ آیا به یاد نداری که چگونه رسول خدا (صلّیاللهعلیهوآلهوسلّم) ما را امر نمود که علی (علیهالسّلام) را امیرالمؤمنین بنامیم، آیا یاد نداری که پیامبر (صلّیاللهعلیهوآلهوسلّم) در اوقات مختلف، اشاره به علی کرده و فرمود: این، امیر مؤمنین، و قاتل ظالمین است. از خدا بترس و نفس خود را محاسبه کن قبل از آنکه وقت بگذرد و خودت را از آنچه باعث هلاکت نفس است نجات بده.
و حقّ را به کسی که از تو به آن سزاوار تر است واگذار، و در غصب آن پافشاری مکن، برگرد، تو میتوانی برگردی، تو را نصیحت کرده و به راه نجات راهنمایی میکنم، کمک کار ظالمین مباش. زیرا از طرفی حقّ را با علیّ (علیهالسّلام) دانسته و دیگران را لایق مقام خلافت نمیدانستند. از طرف دیگر مصالح اسلام و مسلمین را در نظر میگرفتند، کسانی که به تعبیر امیر المؤمنین، تازه مسلماناند. از طرف سوم دشمنان داخلی و خارجی را در کمین میدیدند، لذا با یک جمع بندی سکوت را بر هر چیز دیگر ترجیح میدانند.
به این معنا که دست به شمشیر نبرند و برای گرفتن حقّ امیرالمؤمنین (علیهالسّلام) اقدامی انجام ندهند، ولی این بدان معنا نبود که سکوت مطلق داشته باشند، زیرا حقّ هیچ گاه نباید بطور مطلق خاموش بماند، بلکه در هر موردی که صلاح میدیدند از راههای مختلف حقانیت امیرالمؤمنین (علیهالسّلام) را گوشزد میکردند. . . نمونه دیگر از مخالفت عملی را میتوان هجرت بلال از مدینه دانست؛
منبع: مسند احمد، ج۱، ص۳۲۹ · اسد الغابة، ج۱، ص۴۷ · اسد الغابة، ج۱، ص۶۵۶ · الفصول المهمه، ص۱۸۰ · ابو نعیم، حلیه الاولیاء، ج۱، ص۲۵۲ · ابو نعیم، حلیه الاولیاء، ج۱، ص۲۵۴ · المختصر فی اخبارالبشر، تاریخ، ج۱، ص۱۵۶ · تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۲۴ · تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۶۳ · سنن ابن ماجه، ج۲، ص۱۲۷ · تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۷۱ · انساب الاشراف، ج۲، ص۱۸۳ · انساب الاشراف، ج۱، ص۵۹۱ · شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۴۹ · الدرجات الرفیعه، ص۳۲۵ · الدرجات الرفیعه، ص۴۰۳ · اسد الغابة، ج۱، ص۴۱۵
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
