شیعه امامیه اثنی عشریه: اصول عقاید اثنی‌عشریه

درباره توحید عقیده آنان این است که خدا یکتا و بی همتاست و هیچ گونه کثرت و ترکیبی در ذات او راه ندارد و دارای صفات ثبوتیه‌ای م. ب. که آن صفات عین ذات اوست. عقیده امامیه درباره نبوت این است که خداوند برای هدایت بشر پیامبرانی فرستاده است که اولین آنها آدم و آخرین آنان حضرت محمد (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) است و همه آنها از هرگونه خطا و گناهی معصوم می‌باشند. ایشان امامت را یک اصل الهی برخاسته از متن دین برای راهبری جامعه می‌داند که بدون آن سعادت تحقق نمی‌یابد و این اصل را از اصول مذهب می‌شمارد و بر این باور است که مقام امامت صرفاً یک مقام اعتباری نیست؛ بلکه یک حقیقت حقیقی الهی است که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) از طرف خداوند مامور به نصب و جعل و تصریح آن می‌شود. ۲- پذیرش نظام علت و معلول : یعنی رابطه اختیار انسان و خداوند و اینکه انسان با آنکه فاعل مختار است، خودش ظل و سایه‌های فاعلیت حق‌تعالی است؛ بنابراین اگرچه اراده حق‌تعالی به نظام اتم تعلق گرفته، این تعلق هیچ منافاتی با فاعل مختار بودن انسان ندارد. منبع: فرق و مذهب کلامی، انتشارات مرکز جهانی، ص۱۴۲ · کشف الاسرار، ص۱۳۴-۱۳۶، تهران، بی‌تا · الطهارة، ج۳، ص۴۴۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۵ · الطلب و الاراده، ص۳۶، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۷۹ · تقریرات فلسفه امام خمینی، ج۲، ص۸۳-۸۴، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۵ · دانشنامه امام خمینی، ج۷، ص۴۹۹، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۴۰۰