صفات الهی: نحوۀ اتصاف خداوند به صفات فوق

۱- صفات ذاتیه: این صفات عین ذات هستند (همانطور که در توحید صفاتی مورد بحث قرار می‌گیرد) به این معنا که خداوند به نحو بساطت دارای همۀ صفات ذاتی م. ب. و چنین نیست که این صفات زائد بر ذات باشند. چون اگر این صفات زائد بر ذات باشند مستلزم ترکیب خداوند از ذات و صفات است در حالی که در جای خود مورد بحث قرار گرفته که هیچ نوع ترکیبی در خدا راه ندارد. ۲- صفات فعلیه: از آنجا که این صفات از مقام فعل خدا انتزاع می‌شوند، زائد بر ذات خدا هستند و استحالۀ فوق در اینجا راه ندارد؛ زیرا این صفات اختصاص به مقام فعل خدا دارند نه مقام ذات او. یعنی خداوند به گونه‌ای است که وجودات دیگر در خلق و رزق و... نیازمند اویند. منبع: اشارات، نشر بلاغه، ج۳، ص۴۷ · اسفار، ج۶، ص۱۰۵-۱۰۳ · اسفار، ج۶، ص۱۱۹