دکترین
صلاحیت نسبی نیز مانند صلاحیت ذاتی دارای شرایطی است
صلاحیت نسبی نیز مانند صلاحیت ذاتی دارای شرایطی است؛ این شرایط را هم از توضیح مختصری خواهیم داد. توجه به این نکته مهم است که شرایط صلاحیت نسبی باید به نحوی باشد که به نحو مشترک هر دو نوع قسم صلاحیت نسبی را در بر گیرد و نسبت به هر دو درست باشد.
۱ - نخستین شرط برای صلاحیت نسبی، فرع آن بر صلاحیت ذاتی است به تعبیری دیگر صلاحیت نسبی خواه از نوع خاص آن باشد یا از نوع محلی فرع بر احراز صلاحیت ذاتی مرجع مورد نظر است. بنابراین هرگاه مرجع یا دادگاهی نسبت به موضوع دعوای طرح شده، فاقد صلاحیت ذاتی باشد، اساساً نوبت به صلاحیت نسبی اعم از خاص و محلی نمی رسد. البته باید به این نکته اساسی نیز توجه داشت که وقتی قانونگذار در مقام تعیین صلاحیت نسبی دادگاهی بر می آید و دعاوی و امور تحت صلاحیت نسبی آن را تعیین و احصاء میکند، همزمان در حال تعیین صلاحیت ذاتی آن مرجع نیز هست. بنابراین در این موارد مقنن با یک تیر دو هدف را نشانه می گیرد و میزند؛ این ترتیب حکایت از تعیین صلاحیت ذاتی و نسبی دادگاه به نحو یکسان و همزمان دارد. با این تفاوت که وقتی بحث از این دو نوع صلاحیت میشود همواره صلاحیت ذاتی را باید بر صلاحیت نسبی اعم از محلی و نسبی به مفهوم خاص مقدم داشت.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
