صلب (ستون فقرات): کاربرد در فقه

به فرزندان بدون واسطه انسان در مقابل نوه و نتیجه نیز فرزند صلبی اطلاق شده است که در کلمات فقها بسیار کاربرد دارد. بر اصل ترکه میّت نیز صلب (= صلب المال) در مقابل ثلث آن اطلاق می‌شود. به بعض احکام عنوان یاد شده که در باب وقف و وصیّت آمده، اشاره می‌شود. چنانچه واقف بگوید:این مال را بر فرزندانم وقف کردم، به قول مشهور، منصرف به فرزندان صلبی است و شامل نوادگان او نخواهد شد. هرگاه فردی به واجب (مانند حج واجب ، کفّارات ، زکات و خمس ) و غیر واجب، وصیّت کند، ابتدا واجب از صلب مال او خارج می‌شود و باقی از ثلث مال، در صورتی که وارث اجازه برداشت آن را از صلب مال ندهد. منبع: العروة الوثقی (تکملة)، ج۲، ص۲۱۹- ۲۲۰ · جامع المقاصد، ج۱۰، ص ۱۱۹ ۱۲۰