ضمان: شرط رهن در عقد ضمان

مضمون‌له می‌تواند در عقد ضمان از ضامن مطالبهٔ رهن کند اگر چه برای دین اصلی رهنی نباشد. می‌توان ضمن عقد ضمان، شرط رهن نمود؛ بدین ترتیب که پس از تحقق عقد مزبور، مالی را به رهن داد؛ یا اینکه به دلالت ظاهر ، مالی را به صورت شرط نتیجه ، ضمن عقد ضمان به رهن گذاشت. شرط وثیقه یا رهن ضمن عقد ضمان، به دلیل عدم مخالفت با مقتضای ذات عقد ، صحیح بوده؛ و بنابر مقررات عمومی وفای به عهود ، لازم الاجرا خواهد بود. منبع: ماده 693 قانون مدنی · تفسیر قانون مدنی اسناد آرا و اندیشه‌های حقوقی (با تجدیدنظر و اضافات)، سمت، 1388 · شرح قانون مدنی (جلد دوم)، گنج دانش، 1387