ضمانت اجرای عدم اخذ گواهی عدم پرداخت

سوالی که در این زمینه مطرح می شود این است که آیا اگر چکی منتهی به گواهینامه عدم پرداخت نشود، امکان مطالبه وجه آن در محاکم وجود دارد؟ جواب: اگر به ظاهر ماده ۲۴۹ قانون تجارت، بسنده نماییم، باید گفت همان طور که در براتی که واخواست نشده، دارنده برات، حق رجوع به برات کش و کسی که برات را قبول کرده و ظهر نویسان را ندارد و ب. ت. ب. مواد ۳۰۹ و ۳۱۴ قانون تجارت که این احکام را باید به چک و سفته هم تسری داد باید عقیده داشته باشیم که دارنده حق رجوع به صادر کننده چک یا سفته و ظهر نویسان را نداشته باشد. ماده ۴۰ کنوانسیون ژنو ۱۹۳۱ هم این دیدگاه را تأیید مینماید ولیکن این دیدگاه مورد تأیید نیست؛ چرا که اولاً ماده ۲۴۹ قانون تجارت را تا جایی می توان به چک و سفته تسری داد که با طبیعت چک و سفته مغایر نباشد، ثانیاً ماده ۳۱۸ قانون تجارت که بیان میدارد: در صورت عدم اعتراض مرور زمان از تاریخ انقضای مهلت اعتراض شروع می شود. مؤید آن است که چک می تواند بدون واخواست مطالبه شود؛ لذا اگر چک یا سفته واخواست نشده باشد دارنده از مزایای تجاری آن ما محروم میشود و حق رجوع به ظهر نویس را ندارد ولیکن او می تواند با مستند قراردادن چک یا سفته به دعوای حقوقی خود مبلغ آن را از صادر کننده به عنوان یک دعوای مدنی مطالبه نماید. در این فرض اگر ظهر نویسی چک یا سفته به عنوان ضمانت باشد دارنده حق رجوع به به ضامن را دارد.