طبل (فقه): انواع طبل در اصطلاح فقهاء

بنابر آنچه از کلمات برخی فقها و لغویان استفاده می‌شود، طبل گونه‌های مختلفی دارد: ۱. نوعی از آن با انگشتان دست نواخته می‌شود که در فارسی به آن تنبک گویند و کاربرد آن مجالس لهو و لعب است. ۲. نوع دیگر، طبل‌هایی است در اندازه‌های متفاوت و معمولاً بزرگ که با دو چوب کلفت و نازک بر آن می‌کوبند. در فارسی به آن، دُهُل نیز گویند و در گذشته معمولاً برای اعلام خبرهای مهم و یا در جنگ‌ها کاربرد داشته است. ۳. طبلی که مناسب مجالس لهو و لعب است و‌ به‌طور معمول کاربرد لهوی دارد، از آلات لهو به شمار می‌رود که نواختن، خرید و فروش و هرگونه تصرف در آن‌ها حرام است. منبع: لغت نامه دهخدا، واژه «طبل» · المختصرالنافع، ص۱۱۶