طرح دعوای مطالبه خسارت بر اساس ماده ۴۲۴ ق

طرح دعوای مطالبه خسارت بر اساس ماده ۴۲۴ ق.آ.د.م در فاصله یک ماه از تاریخ ابلاغ رای قطعی به نفع خوانده دستور، امکان استفاده وی از تامین را به عنوان منبع مسأله ای که در این ارتباط قابل تصور است اینکه چنانچه خواهان در دعوای اصلی دعوای مطالبه خسارت ناشی از اجرای دستور مطرح نشود و بعد از این مهلت خوانده دعوای مطالبه خسارت را مطرح کند، آیا متقاضی دستور خوانده دعوای مطالبه خسارت میتواند با استناد به انقضای مهلت یک ماه و عدم مطالبه خسارت از سوی خوانده، درخواست استرداد تامین را بنماید؟ از آنجایی که امکان قانونی استفاده از تامین و تمشک خوانده به آن و دوره قانونی ضبط تامین تا یک ماه پس از ابلاغ رای نهایی بوده و خوانده از این فرصت استفاده ننموده است، لذا ادامه بازداشت تامین و استفاده خوانده از آن محمل قانونی ندارد و این فرصت با طرح دعوای مطالبه خسارت بعد از انقضای فرجه مذکور قابل احیا نیست. اما با این حال خوانده دستور موقت (خواهان فعلی می تواند پس از انقضای فرجه مذکور به موجب تامین خواسته همان تامین سپرده شده را توقیف کند و برای تدارک اصل دعوا از فرصت ده روزه از تاریخ صدور قرار تامین خواسته ماده ۱۱۲ ق.آ.. م) بهره مند شود. و اگر تامین آزاد شده باشد ناچار است مال دیگری از خوانده را برای توقیف تامینی شناسایی نماید. نکته ظریف در این ارتباط اینکه خوانده برای اخذ تامین خواسته و معرفی تامین متقاضی دستور موقت مکلف به سپردن خسارت احتمالی نیست. زیرا مستندات وی اسناد رسمی است اجرا که اغلب مکتوب بوده و از مصداق های سند رسمی است. این اسناد رسمی (اسناد قضایی موضوع را مشمول بند الف ماده ۱۰۸ ق.آ.د.م می نماید.