طرق تحمل حدیث: شرایط تحمل روایت

شرایط تحمل روایت در مرحلة تحمل تنها لازم است که راوی برخوردار از دو شرط عقل و تمییز باشد. مقصود از تمییز مرحله‌ای میان صباوت و بلوغ و بلکه مراهق است؛ یعنی راوی افزون بر عاقل بودن، قدرت میان خیر و شر را داشته باشد. و به عکس مراحل نقل و پذیرش اسلام ، ایمان ، بلوغ و عدالت در مرحلة تحمل شرط نیست. بنابراین اگر کافر ، یا منافق (= سایرفرق اسلامی غیر از امامیه ) یا غیر بالغ، یا فاسق روایتی را به هر یک از طرق تحمل تلقی و دریافت کرده باشد.، مفهوم تحمل تحقق یافته است. هر چند در مرحلة اداء و نقل، زمانی از او پذیرفته می‌شود که دارای شرایط اسلام، ایمان، بلوغ و عدالت باشد. دلیل مدعا وقوع این گونه تحمل در صدر اسلام است. به عنوان نمونه جبیر بن مطعم به هنگام کفر شنید که پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) در نماز مغرب سوره طور خواند و آنگاه که اسلام آورد این حدیث (سنت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله)) را نقل کرد و از او پذیرفته شد. در حال خردسالی، یا نوجوانی- در هر حال پیش از بلوغ روایات زیادی را از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) شنیده و پس از نقل مورد پذیرش محدثان قرار گرفته است. یا گفته‌اند: حداکثر سن برای تحمل حدیث ۵۰ یا ۸۰ سال است. این آرا از نگاه عموم محدثان مردود شده است. از نظر آنان ملاک تحمل برخورداری از قوه تمییز است و این قوه برای اشخاص مختلف بخاطر تفاوت سطح استعدادها متفاوت است. پایان سن تحمل زمانی است که شخص قدرت تشخیص را از کف داده و دچار فراموشی، یا کودنی شود. منبع: مقباس الهدایة، ج۳، ص۵۸- ۵۹ · مقباس الهدایة، ج۳، ص۶۰- ۶۳ · مقباس الهدایة، ج۳، ص۶۳