طی الارض: مراتب عالی نفس

شرایع الهی هر چند چون جنبه‌ی عمومیت دارد الزامی برای کسب قدرت‌های روحی ما فوق طبیعی و عادی ننموده ولی پیشوایان دینی از سوئی با بیان اینکه متون دینی علاوه بر معانی ظاهری دارای باطنی هستند و از سوی دیگر با بیان راه های وصول به مراتب عالی نفس انسان|مراتب عالی نفس انسانی، افراد مستعد را برای طی نمودن مراحل سیر و سلوک ترغیب و تشویق نمودند که ما در اینجا به نقل حدیث معروف قرب نوافل که از احادیث قدسی است، اکتفاء می کنیم: رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) می فرمایند:« خداوند فرمود: اظهار دوستی نکرد بنده‌ی من به چیزی دوست‌داشتی‌تر از آنچه واجب کردم بر او و او با نوافل به سوی محبت من می آید تا اینکه من نیز او را دوست بدارم. پس هنگامی که او را دوست بدارم، شنوایی او می باشم، آن گاه که می شنود و بینایی او می باشم، آن گاه که می‌بیند و زبان او آن گاه که سخن می گوید و دست او می باشم آن گاه که ضربه می‌زند و پای او می‌باشم آن گاه که راه می رود، هنگامی که به درگاه من دعا کند اجابت می‌کنم و اگر از من درخواست کند، به او می دهم.» منبع: محاسن، ج ۱، ص ۲۹۱