ظلم و ستم: بدترین نوع ظلم

در آموزه‌های دینی بدترین نوع ظلم و ستم، ظلم کردن د. ح. کسی دانسته‌اند که یاوری ندارد چون در این حال یاور و حامی او پروردگار متعال است چنان‌که رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) می‌فرماید: «یقول الله تعالی اشتدّ غضبی علی من ظلم من لایجدله ناصراً غیری؛ خدای تعالی می‌فرماید: غضب من شدّت می‌گیرد درباره کسی که ظلم کند بر کسی که جز من یار و یاور ندارد.» «لا تَطلمنّ اذا ما کنت مقتدراً فالظلم مصدره یَقضی الی الندم •••••• تنام عیناک و المظلوم منتبه یدعو علیک و عین الله لم تنسم» «وقتی قدرت پیدا کردی به کسی ستم نکن، چون پایان ستم و ستمگری پشیمانی است. چشم‌های تو می‌خوابد در حالی‌که مظلوم بیدار است و بر علیه تو دعا می‌کند و چشم خدا نمی‌خوابد.» محمد بن عبدالملک وزیر معتصم عباسی مردی شاعر و ادیب و به رسوم کشورداری آگاه اما بسیار خشن و ستمگر بود و در او هیچ رأفت و مهربانی پیدا نمی‌شد، چنان‌که تنوری ساخته و مجرمین را در تنور محبوس می‌کرد و اگر کسی به او می‌گفت رحم کن. جواب می‌داد کسی که سست عنصر است رحم می‌کند. چون متوکل خلیفه شد به سبب خشمی که با او داشت از وزارت خلعش نمود، و در همان تنور زندانیش کرد و گفت:آن‌چه که به دیگران می‌چشانیدی اکنون خود بچش. او از خلیفه تقاضای ترحم کرد، متوکل گفت:رحم کردن از سست عنصری است. منبع: المستطرف فی کل فن مستطرف، ج۱، ص۱۱۶