برخی اهل معرفت ظهور را در ماسوای حقتعالی به معنای عالم شهادت و در حقتعالی به معنای تجلیات فعلی دانستهاند، چنانکه بطون در ماسوای حقتعالی به معنای غیب و در حقتعالی به معنای وجود حق، بدون لحاظ خلق است. اما بطون و غیبی که در مقام غیبالغیوب و حقیقت غیبی است، مقابل ظهوری نیست که در مقام واحدیت و حضرت جمع است. ایشان عالم هستی را ظهور و تجلیات وجود حقتعالی میداند و بطون و ظهور عالم هستی را در واقع، ظهور و بطون وجود حق میشمارد؛ زیرا وجود یکی بیش نیست. ایشان اسم ظاهر و باطن از امهات اسماء الهی میداند و معتقد است برای هر حقیقتی از حقایق اسمای الهی، رقیقه و مظهری در عالم غیب است که خود آن حقایق، بطون و این رقیقهها، ظهور آن هستند.
منبع: مصباح الهدایه، ص۶۶، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۶ · مصباح الهدایه، ص۱۴، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۶ · مصباح الهدایه، ص۱۶۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۶ · مصباح الهدایه، ص۸۲، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۳۸۶ · دانشنامه امام خمینی، ج۷، ص۱۶۱، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۴۰۰
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
