خواه اصلاً غیبی را قبول نداشته باشد، مثل مادیین؛ یا غیبِ فی الجمله را قبول دارند و نه بالجمله را، مثل مشرکین . متّقین را وقتی قرآن کریم معرّفی میکند، پنج صفت برای اینها ذکر میکند؛ میفرماید: الَّذِینَ یؤْمِنُونَ بِالْغَیبِ (این یک صفت) که ایمان به غیب است، وَیقِیمُونَ الصَّلاةَ که رابطه خود را با خدای خود به عنوان بندگی حفظ میکنند (این دو صفت)، وَمِمَّا رَزَقْناهُمْ ینْفِقُونَ ؛ آنچه را که ما به آنها دادیم، رزقی که ما به آنها اعطا کردیم، آن را در راه رضای خدا انفاق میکنند؛ چه مسائل مالی، چه مسائل علمی (این سه صفت)، وَالَّذِینَ یؤْمِنُونَ بِمَا اُنْزِلَ اِلَیکَ وَمَا اُنْزِلَ مِن قَبْلِکَ؛ یعنی اینها که به نبوّت عامه و به جمیع انبیا و کتب و مرسلین ایمان دارند، [ به ] آنچه بر شمای پیامبر نازل شده است و آنچه بر انبیای پیشین (علیهمالسّلام) نازل شده است ایمان دارند (این چهار صفت)، وَبِالآخِرَةِ هُمْ یوقِنُونَ ؛ اینها اهل یقین به قیامتاند (این پنج صفت).
منبع: بقره/سوره۲، آیه۳ · بقره/سوره۲، آیه۴
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
