عام ابد الی یا بدلی هرگاه عام بر یک یک افراد مفهوم

عام ابد الی یا بدلی هرگاه عام بر یک یک افراد مفهوم خود دلالت و شامل شود. لیکن هر چند متعلق حکم عام است ولی منظور یک فرد غیر معین بر سبیل بدلیت باشد را عام بدلی یا ابد الی گویند. در عام بدلی تمامی افراد عام به طور علی البدل و در طول هم مشمول حکم می شوند. مرحوم نائینی صدق لفظ عام بر چنین موردی را از باب مسامحه دانسته و آن را شبیه مطلق می داند و در الفاظ عموم اصل را بر استغراقی بودن دانسته است. ، ۲ مرحوم مظفر معتقد است تمایز عام بدلی از مطلق در این است که در عام بدلی دلالت لفظ بر عموم ناشی از خود لفظ است ولی در مطلق ناشی از مقدمات حکمت م. ب.. و در ماده ۳۴۴ ق.م آمده است در بیع خیاری مالکیت از حین عقد بیع است نه از تاریخ انقضاء خیار و در بیعی که قبض شرط صحت است مثل بیع صرف انتقال از حین حصول شرط است نه از حین وقوع بیع در این ماده نیز عبارت خیاری و که قبض شرط صحت است وصف است و بیع را تخصیص داده است. ه غایت هرگاه از ادات یا عباراتی استفاده شود که دلالت بر غایت داشته باشد مانند ماده ۸۳۳ ق.م که مقرر میدارد ورثه موصی نمی تواند در موصی به تصرف کند مادام که موصی له رد یا قبول خ. ر. ب. آنها اعلام نکرده است. اگر تأخیر این اعلام موجب تضرر ورثه باشد حاکم موصی له را مجبور میکند که تصمیم خود را معین نماید عبارت است غایت را بیان می دارد و دلالت بر عدم جواز تصرف ورثه موصی در موصی به تا زمانی است اعلام نداشته است. بدیهی است با رد یا قبول موضوع از شمول حکم این ماده خارج می گردد.