و در استعمال متداول آن، معانى متعددى چون خضوع (که همان معناى اصلى است)، اطاعت، پرستش گفته شده است. همان طور که هر «اطاعتى» نیز عبودیت نیست (هر چند عبودیت بدون اطاعت معنا ندارد). درحالى که لفظ «عبودیت» در مورد انسان نیز فراوان استعمال مىشود. در برخى دعاها آمده است «... اى کسى که یوسف را بعد از عبودیت (بردگى) پیامبر قرار دادى». همچنین در مورد «زید» که در خدمت پیامبر بود و پدر و مادر وى او را از پیامبر خواستند، اما زید خدمتگزارى نزد آن حضرت را بر رفتن به نزد پدر و مادر ترجیح داد، به او گفتند: «اتختار العبودیة»، یعنى: آیا عبودیت را بر آزادى ترجیح مىدهى .... در کتابهاى فقهى نیز عبودیت در مورد غلام و برده استعمال شده است. بهعنوان مثال در کتب فقه آمده است: «و لا یجوز رد الحر الى العبودیة»، یعنى، جایز نیست انسان حر و آزاد شده را به بردگى و عبودیت برگرداند
منبع: منتهى الارب، ج ۲، ص ۷۸۸ · فرهنگ معین، ج۲، ص ۲۲۷۲ · تاج العروس، ج۸، ص۳۳۰-۳۳۱ · المفردات فی غریب القرآن، ص ۳۱۹ · اقرب الموارد ج۲، ص ۳۷۳ · تهذیب الاصول، ج۱، ص ۱۱۱ · المنجد، واژه «عبد» · لسان العرب، ج ۳، ص ۲۷۱ · بحارالانوار، ج ۸۷، ص۱۹۸ · المصنف، ج ۶، ص ۴۶۱ · مختلف الشیعه، ج ۵، ص ۱۷۲
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
