دکترین
عباس بن عبدالمطلب: شرکت در جنگها
عباس در جنگ حنین کهاندکی پس از فتح مکه رخ داد، حضور فعال داشت؛ هنگامی که سپاه مسلمانان در اثر شبیخون مشرکان پیامبر (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) را تنها گذارده و فرار میکردند، عباس یکی از گروه اندک هاشمیان بود که مردانه پایداری کردند و از پیامبر (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) در برابر هجوم مشرکان دفاع کردند. در آن جنگ عباس که مردی درشت پیکر و بلند آواز بود، به فرمان پیامبر (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) اصحاب و به ویژه انصار را فرا خواند و پیمانشان را یادآوری کرد؛ بدینسان مسلمانان برگشتند و بر دشمن پیروز شدند. عباس خود در مورد این روز شعر سروده که مضمون دو بیت آن این است: «ما در جنگ پیامبر (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) را نُه نفری یاری کردیم و گروهی از جنگ فرار کردند و پراکنده شدند و سخن من به فضل آنگاه که با شمشیرش بر دشمن حمله میبرد، این بود که فرزندم دیگری، پس او باز میگشت. »
منبع: الارشاد، ج۱، ۱۴۰
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
