عدل الهی (اعتقادات): عدل در اصطلاح متکلمان

موضوع عدل در علم کلام ، فعل خداوند است و حقیقت آن همان حسن و نیکویی است. بالجمله همچنان که توحید ، کمال واجب است در ذات و صفات، عدل کمال واجب است در افعال». دیگر متکلمان عدلیه نیز نظیر این تعابیر را در تعریف عدل به کار برده‌اند. از آن حضرت از توحید و عدل سؤال شد. در پاسخ فرمود: التوحید الا تتوهمه، و العدل الا تتهمه؛ توحید آن است که درباره خداوند با وهم و پندار داوری نکنی، و عدل آن است که خداوند را به کارهای ناروا متهم نسازی». توحید آن است که صفات نقص و حاجت را که بر تو رواست به خدا نسبت ندهی، و عدل آن است که آنچه خداوند انجام آن را برای تو ناپسند دانسته است، به خداوند نسبت ندهی.» منبع: شرح الاصول الخمسة، ص۲۰۳ · المنقذ من التقلید، ج۱، ص۱۵۰ · سرمایه ایمان، باب دوم · نهج البلاغه، ج۱، ص۳۸۶، حکمت ۴۷۰ · التوحید، ص۹۶