عدل الهی (اعتقادات): معانی عدل

در فرهنگ‌های لغت عربی برای عدل معانی یا کاربردهایی ذکر شده است که مهمترین آنها عبارتند از: تعادل و تناسب، تساوی و برابری، اعتدال یا رعایت حد وسط در امور، استوار و استقامت . می‌توان گفت: جامع معانی یا کاربردهای یاد شده این است که هر چیزی در جایگاه متناسب خود قرار گیرد به گونه‌ای که سهم مناسب و شایسته خود را از هستی و کمالات آن دریافت کند و به حق و سهم دیگران تجاوز نکند. عبارت: «وضع کل شیء فی موضعه و اعطاء کل ذی حق حقه» نیز که فلاسفه در تعریف عدل به کار برده‌اند، بیانگر معنای یاد شده است. مولوی معنای مزبور را این گونه به نظم آورده و به تمثیل کشیده است: عدل چه بود؟ وضع اندر موضعش ظلم چه بود؟ وضع در نا موضعش عدل چه بود؟ آب ده اشجار را ظلم چه بود، آب دادن خار را منبع: ج ۴، ص ۲۴۶ · نهج البلاغه، ج۱، ص۳۸۲، حکمت ۴۳۷ · شرح الاسماء الحسنی، ص۵۴ · مثنوی معنوی، ص۱۱۶۹، چاپ نهم، دفتر ششم