عدم تاثیر نتایج دادرسی فوری بر دعوای اصلی

احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. از آثار منطقی دستور موقت به تصریح ماده ۳۱۷ ...د. فقدان ملازمه بین نتیجه رسیدگی دادگاه در قالب دادرسی فوری و تصمیم اتخاذ شده با نتیجه دادرسی اصلی است. برای خواهان نمی توان این اثر و فایده را در پرتو دستور موقت قائل شد که دعوای اصلی متاثر از همان نتایج مثبت به نفع وی خاتمه یابد. دستور موقت یک است و لزوماً به معنای حقانیت متقاضی در اصل ادعا نیست. کما اینکه رد این درخواست هم فایده ای برای خوانده از حیث توفیق در اصل دعوا در پی نخواهد داشت و چه با با این وصف پس از ارزیابی ادله خواهان و غلبه آن بر مدافعات خوانده، حکم به محکومیت خوانده صادر شود. در واقع دلایل و مستندات درخواست موقتی عمدتاً حول شرایط این درخواست و عنصر فوریت قرار دارد و دادگاه در جریان دادرسی فوری بر ضوابط شکلی و شرایط دستور متمرکز است اما دلایل و مستندات در دعوای اصلی حول محور ماهیت امر با این وصف ممکن است مرجع صادر کننده دستور موقت یا قرار رد آن از داده های حاصل از جریان دادرسی فوری بهره مند شود و بتواند در ارزیابی دعوای اصلی و مدافعات دو طرف بر آن تکیه کند. فی المثل چنانچه از سازوکارهای تحقیقی نظیر کارشناسی معاینه محلی یا نیابت قضایی در دادرسی فوری استفاده نموده، نتایج حاصل از آنها را در داوری نسبت به ادعای اصلی مورد استفاده قرار دهد. اما آنچه به عنوان اصل قابل طرح است اینکه خواهان نمی تواند با تکیه بر دستور موقت خود را بی نیاز از تعرفه دلایل برای حصول نتیجه در دعوای اصلی دانسته و خود را مستغنی از اثبات ادعا و تحصیل قناعت دادرس بداند. دستور از این جهت کاربرد نداشته و کماکان یک تصمیم متزلزل است و پایه های لرزان آن با مبانی محکم و اثبات حقانیت ادعا در موضوع اصلی تقویت می شود. به جبران خسارت وارد بر خوانده در اثر اجرای دستور است. به واقع خواهان تنها در