عدوانی یا غیر قانونی بودن مزاحمت

حسب ماده ۱۶۰ قانون آیین دادرسی مدنی دعوای مزاحمت عبارت است از دعوایی که به موجب آن متصرف مال غیر منقول درخواست جلوگیری از مزاحمت کسی را می نماید که نسبت به متصرفات او مزاحم است بدون اینکه مال را از تصرف متصرف خارج کرده باشد. تفاوت تصرف عدوانی ممانعت از حق و مزاحمت از حق در تصرف عدوانی غاصب به صورت عدوانی ملک را از ید متصرف خارج و تحت سلطه و اقتدار خود درآورده و خود متصرف آن میشود مانند اینکه ملک یا پارکینگ منزل دیگری یا مشاعات آپارتمان را غصب کرده و متصرف آن شود. در ممانعت از حق فرد متصرف ملک نمی شود، اما به طور کلی مانع بهره مندی استفاده کننده از حق میشود و استفاده متصرف از مال را غیر ممکن مینماید، مثلاً شخص مانع ورود متصرف به ملک خود میشود یا مانع پارک خودرو همسایه میشود یا از ورود آب به زمین مجاور از طریق مجرا جلوگیری می نماید یا درب منزل دیگری را قفل زده و مانع ورود متصرف فعلی به ملک میگردد. در مزاحمت از حق نیز شخص متصرف مال غیر نمی شود، همچنین به طور کلی مانع استفاده متصرف از ملک نیز نمی گردد، بلکه یک اختلال جزئی و مزاحمت برای متصرف ملک ایجاد می نماید تا او را از بهره مندی و استفاده کامل از حق خویش محروم کند و متصرف به مشقت بیفتد. به عبارتی طوری رفتار میکند که متصرف به صورت ناقص از حق خویش بهره مند شود. مثلاً پنجره ای در ملک خود به ملک مجاور باز نماید یا ناودان ملک را طوری قرار دهد که آبریز آن در ملک مجاور باشد یا مصالح ساختمانی جلوی درب منزل یا ساختمان خالی کند. مواد ۱۶۰، ۱۶۱، ۱۶۲، ۱۶۶، ۱۶۷، ۱۶۸، ۱۶۹، ۱۷۰، ۱۷۲، ۱۷۳، ۱۷۴، ۱۷۵ و ۱۷۶