عفاف در قرآن: شهوت پرستی قوم لوط

آیات سوم، چهارم، پنجم و ششم، از آیات مورد بحث، ناظر به داستان قوم لوط و «شهوت پرستی» آنهاست؛ شهوتی آمیخته با انحرافات جنسی که در تمام تاریخ آمده است. هر بخش از این آیات، نکته خاصی را تعقیب می‌کند که ما به طور اجمال به آنها اشاره می‌کنیم: سومین آیه، گفتار حضرت لوط- (علیه‌السّلام) - را بیان می‌کند که قوم خود را مورد سرزنش شدید قرار داد: «لوط را فرستادیم، در آن هنگام که به قوم خود گفت: شما کار بسیار شنیعی انجام می‌دهید که هیچ کس از جهانیان، قبل از شما آن را انجام نداده است؛ ولوطا اذ قال لقومه انکم لتاتون الفاحشة ما سبقکم بها من احد من العالمین » «فاحشه» واژه ایست که به هر کار بسیار زشت اطلاق می‌شود، هر چند در تعبیرات متعارف بیشتر به «فحشاء جنسی» اطلاق می‌گردد. تعبیر آیه فوق، نشان می‌دهد که در جامعه بشری « هم جنس گرایی » از قوم لوط (علیه‌السّلام) شروع شد و تا آن زمان سابقه نداشت. در ادامه آمده است: «آیا شما به سراغ مردان می‌روید و راه تداوم نسل انسان را قطع می‌کنید و در مجلس خود، اعمال زشت (دیگر نیز) انجام می‌دهید؟!؛ ائنکم لتاتون الرجال وتقطعون السبیل وتاتون فی نادیکم المنکر...» در این تعبیر یکی از علت‌های مهم تحریم «هم جنس گرایی» را قطع نسل بشر می‌داند؛ زیرا هنگامی که این عمل زشت اخلاقی به شکل فراگیر درآید، خطر انقطاع نسل بشر، جامعه بشری را تهدید می‌کند. بعضی از مفسران، جمله «و تقطعون السبیل» آیه فوق را، اشاره به راهزنی و دزدی قوم لوط دانسته‌اند و بعضی اشاره به مزاحمت‌های جنسی می‌دانند که به عمد برای راهگذران به وجود می‌آوردند! «نادی» از ماده «ندا» به معنی مجلس عمومی یا مجلس تفریح است؛ زیرا در آن جا افراد یکدیگر را «ندا» می‌کنند. گرچه قرآن کریم ، در این جا شرح نداده که آنها در جلسات تفریحی خود، چه منکرات دیگری را انجام می‌دادند، ولی پیداست که اعمالی متناسب با همان عمل شنیعشان بوده است. در روایات آمده است، آنها در حضور جمع بدن‌های خود را برهنه می‌کردند، فحش‌های رکیک می‌دادند و کلمات زشت و بسیار زننده رد و بدل می‌نمودند و حرکات ناشایست دیگری داشتند که قلم از ذکر آنها شرم دارد. آنها چنان، غرق در شهوت بودند که خدا و همه ارزش‌های اخلاقی و انسانی را به باد مسخره می‌گرفتند؛ به همین دلیل، هنگامی که پیامبرشان حضرت لوط (علیه‌السّلام) از روی تعجب و انکار سؤالی از عمل شنیعشان نمود، «پاسخ قومش جز این نبود که گفتند: اگر راست می‌گویی، عذاب الهی را برای ما بیاور! ;... فما کان جواب قومه الا ان قالوا ائتنا بعذاب الله ان کنت من الصادقین». و به این ترتیب عذاب الهی را نیز به سخریه گرفتند. در چهارمین بخش از این آیات به گوشه دیگری از داستان قوم لوط اشاره می‌کند: «وآن زمانی است که فرشتگان الهی (که مامور عذاب قوم لوط بودند در چهره جوانان زیبایی) به سراغ حضرت لوط (علیه‌السّلام) آمدند و او (که آنها را نمی‌شناخت) از مشاهده آنان سخت ناراحت شد وقلبش پریشان گشت و (پیش خود گفت: ) امروز روز سختی است، زیرا ممکن است، این قوم زشت سیرت ، حرمت میهمان‌های مرا نشناسند و قصد تجاوز به آنان را داشته باشند!، ولما جاءت رسلنا لوطا سیء بهم وضاق بهم ذرعا وقال هذا یوم عصیب» (و در این هنگام، اشرار قوم با خبر شدند «و به سرعت به سراغ او آمدند (و قصد سویی نسبت به میهمان او داشتند) و پیش از آن نیز اعمال بدی انجام می‌دادند (و این کار، یعنی، تجاوز به میهمانان از آنها بعید نبود!، وجاءه قومه یهرعون الیه ومن قبل کانوا یعملون السیئات...» «حضرت لوط (علیه‌السّلام) (بسیار ناراحت شد و با ایثار و فداکاری عجیب و یا به خاطر اتمام حجت) به آنها گفت: این دختران منند که برای شما پاکیزه ترند (بیایید با آنها ازدواج کنید و ازاعمال شنیع خود دست بردارید. ) تو به خوبی می‌دانی که ما چه چیز می‌خواهیم!، قالوا لقد علمت ما لنا فی بناتک من حق وانک لتعلم ما نرید» هنگامی که قوم لوط ، وقاحت را به آخرین درجه رساندند، حضرت لوط (علیه‌السّلام) فریادزد و گفت: «ای کاش! قوت و قدرتی داشتم (تا شما خیره سران را مجازات می‌کردم) و‌ای کاش! تکیه گاه محکمی از قوم و عشیره و پیروان نیرومندی در اختیار من بود (تا به کمک آنهاشما منحرفان را سخت کیفر می‌دادم، قال لو ان لی بکم قوة او آوی الی رکن شدید» همان گونه که در ادامه این آیات آمده است حضرت لوط (علیه‌السّلام) متوجه شد که آنهافرستادگان پروردگارند، هیچ کس نمی‌تواند کمترین آسیبی به آنها برساند. فرشتگان به حضرت لوط (علیه‌السّلام) خبر دادند که فردا صبح عذاب هولناکی به سراغ این قوم می‌آید وشهرهای آنها به کلی زیر و رو می‌شود و بارانی از سنگ‌های آسمانی بر آنها فرومی ریزد، به حضرت لوط (علیه‌السّلام) دستور دادند که شبانه به اتفاق خانواده‌اش-به استثنای همسرش که از تقوا بی بهره بود-آن شهرها را ترک کنند که صبحگاهان عذاب الهی فرامی رسد. منبع: عنکبوت/سوره۲۹، آیه۲۸ · عنکبوت/سوره۲۹، آیه۲۹ · هود/سوره۱۱، آیه۷۷ · هود/سوره۱۱، آیه۷۸ · هود/سوره۱۱، آیه۷۹ · هود/سوره۱۱، آیه۸۰