عقد فضولی: حکم عقد فضولی

در این‌که آیا عقد فضولی صحیح است و یا باطل است فقهاء اختلاف کرده اند. چه از دو طرف فضولی باشد، یا ازیک‌طرف؛ و چه مورد عقد، صغیر باشد یا کبیر ؛ و چه عقدکننده خویشاوند مورد عقد باشد؛ مانند برادر و عمو و دایی، یا بیگانه باشد.» و «معنای اینکه از کسی که مالک تصرف نیست، (بیع) واقع نمی‌شود، این است که: نفوذ و تاثیر ندارد، نه آنکه لغو باشد؛ پس اگر مالک، عقد غیر خود را، یا ولیّ، عقد سفیه را و یا طلبکارها، عقد مفلس را اجازه دهند صحیح و لازم می‌شود.» و یا اگر مثلاً زنی، مردی را وکیل نماید جهت اجرای صیغه عقد موقت ؛ ولی مرد، صیغه عقد دائم را اجرا ‌کند و به زن هم نگوید، مگر بعد از مدتی زندگی کردن، این «عقد، فضولی‌ است؛ اگر زن اجازه کند، صحیح و الّا صحیح نیست و با هم محرم نیستند.» منبع: دکتر سجادی، فرهنگ علوم، ص۳۷۴ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة، ج۲، ص۲۷۶، کتاب النکاح، فصل فی اولیاء العقد، مسالة۱۳ · موسوعة الامام الخمینی، ج۲۲، تحریرالوسیلة، ج۱، ص۵۴۲، کتاب البیع، القول فی شرائط المتعاقدین، مسالة۴ · موسوعة الامام الخمینی، ج۴۰، استفتائات امام خمینی، ج۹، ص۸۲، سؤال۱۰۲۸۳