علم غیب امام: علم غیب امام در قرآن

شیعه و اهل سنت معتقدند که علم غیب «بالذات» مخصوص خداوند متعال است، بحکم قرآن: «و عنده مفاتیح الغیب لا یعلمها الاّ هو کلیدهای غیب تنها نزد خداست و جز او کسی آنها را نمی‌داند». و نیز بحکم قرآن ، شیعه معتقد است که خداوند برای بعضی از بندگان خاص خود، علم غیب را قرار داده است، یعنی غیر از خداوند بعضی از انسان‌ها بالعرض و بواسطه خدا و اذن او عالم به غیب هستند. قرآن مجید می‌فرماید: «عالم الغیب فلا یظهر علی غیبه احداً الا من ارتضی من رسول فانه یسلک من بین یدیه ومن خلفه رصداً دانای غیب اوست و هیچ کس را برای اسرار غیبش آگاه نمی‌کند مگر رسولانی که برگزیده...» . نظیر این آیات در قرآن زیاد است و ما کان الله لیطلعکم علی الغیب و لکن الله یجتبی من رسله... . و علمناه من لدنا علماً... . . ۱. ۱ - نمونه‌های عالمان غیب در قرآن به یک نمونه از دلایلی که با استفاده از قرآن کریم و روایات، بر صحت علم اوصیاء الهی به غیب بیان شده است اشاره می‌کنیم: «انه لقرآن کریم فی کتاب مکنون لا یمسه الا المطهرون بدرستیکه آن قرآن کریم است که در لوح مکنون است و آن لوح مکنون را غیر از مطهرون نمی‌توانند لمس کنند (درک و فهم کنند)». ۱.۱. ۱ - پاکیزگان لوح مکنون همان لوح محفوظ است که در آنجا علم غیب است. و مطهرون و پاکانی که صلاحیت درک لوح محفوظ را دارند، همان کسانی هستند که قرآن مجید فرموده «انما یریدالله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیراً » طبق روایات شیعه و اهل سنت، اهل بیت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) ، علی (علیه‌السّلام)، فاطمه (سلام‌الله‌علیهم ) و فرزندان آنها هستند. ۱.۱. ۲ - آصف بن برخیا همچنین قرآن مجید، علم به لوح محفوظ را برای یکی از همراهان حضرت سلیمان ( آصف بن برخیا ) ثابت می‌داند «قال الذی عنده علم من الکتاب انا آتیک به.. کسی که دانشی از کتاب داشت گفت: پیش از آنکه چشم بر هم زنی آن را نزد تو خواهم». منبع: انعام/سوره۶، آیه۵۹ · جن/سوره۷۲، آیه۲۷ · آل عمران/سوره۳، آیه۷ · آل عمران/سوره۳، آیه۱۷۹ · کهف/سوره۱۸، آیه۶۴ · واقعه/سوره۵۶، آیه۷۹ · احزاب/سوره۳۳، آیه۳۳ · ج۱، ص۳۶۹، ذیل آیه مباهله، ادب الحوزة · نمل/سوره۲۷، آیه۴۰