دکترین
عمل حقوقی وقف به اعتبار موقوف علیهم و جهت وقف به عام
عمل حقوقی وقف به اعتبار موقوف علیهم و جهت وقف به عام و خاص تقسیم می شود و موقوفه مورد نظر نیز - بر حسب مورد - همین عناوین را به خود می گیرد: (۱) وقف عام، به موردی گفته می شود که مال بر مصالح عمومی وقف می گردد. مانند وقف بر مساجد و مدارس و معابر و یا بر عناوین عام و کلی که مصداق آن غیر محصور است، نظیر وقف بر فقراء و طلاب و ایتام و دانشجویان و دانشمندان که در این وقف موقوف علیهم، غیر محصور هستند. در فقه، وقف عام یا همان وقف بر مصالح عمومی وقف پر جهت نیز خوانده می شود و اصولاً عنوان مشهور و رایج فقهی راجع به وقف وقف بر جهت است. در این زمینه، طبق نظر برخی از فقیهان متأخر، وقف عام آن است که از ملک واقف خارج می شود و در ملک هیچ کس وارد نمی شود و ملک همه مسلمانان می گردد. مانند مساجد و عرفات و منا و ...
(۲) وقف خاص به موردی گفته میشود که مال بر شخص یا اشخاص محصور معین وقف میشود. مانند وقف بر اولاد یا خدمه واقف و یا وقف بر کارگران کارخانه معین و با بر کشاورزان مزرعه معین و امثال آن ها. ا بدیهی است در چنین وقفی موقوف علیهم، اشخاص معین هستند.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
