عهد (لغات‌قرآن)

عهد: ( عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً ) بعضى گفته‌اند: « عهد » همان ایمان به پروردگار ، اقرار به یگانگى او و تصدیق پیامبران خدا است. بعضى دیگر گفته‌اند: « عهد » در این‌جا به معناى شهادت به وحدانیت حق و بیزارى از کسانى است که در برابر خدا پناهگاه و قدرتى قائلند و همچنین امید نداشتن ب. غ. « اللّه ». « عهد » در سوره‌ معارج مفهوم وسیعى دارد که هم عهدهاى مردمى را شامل مى‌شود و هم عهدها و پیمان‌هاى الهى را؛ زیرا « عهد » هرگونه التزام و تعهدى است که انسان نسبت به دیگرى مى‌دهد، و بدون شک، کسى که ایمان به خدا و پیامبر او مى‌آورد، با این ایمان تعهدات وسیعى را پذیرفته است. منبع: المفردات فی غریب القرآن، ص۵۹۱ · تفسیر نمونه، ج۱۳، ص۱۵۴- ۱۵۵