غلّات: حکم غلات

غلات، اگر غلوشان در ربوبیت و یا بالا بردن بندگان به مرتبه خدایی و یا شریک بودن با او باشد، بدون شک، کافر و مشرک‌ اند؛ چنان که اعتقاد به نبوت و پیامبری امامان علیهم‌السلام نیز موجب کفر و معتقدان به آن کافراند؛ لیکن اعتقاد به تفویض، بر خلاف ضرورت دین است و بر معتقد به آن، حکم منکر ضروری جاری می‌شود . ظاهر کلام جمعی از فقها ثبوت کفر غلات به سبب انکار ضروری است .لیکن برخی گفته‌اند:اگر غلات منکر وجود خدا باشند، حکم آنان حکم بت پرستان است؛ اما اگر منکر وجود خدا نباشند، لیکن معتقد به حلول خدا در ائمه علیهم السّلام یا اتحاد باشند، منکر ضروری به شمار رفته و محکوم به حکم آن اند. منبع: العروة الوثقی، ج۱، ص۱۴۰ · شرائع الاسلام، ج۱، ص۴۲ · کتاب الطهارة، ج۵، ص۱۵۰