فتوا

‌فتوا عبارت است از خبر دادن از حکم کلی الهی در موضوعات کلی به استناد دلائل چهار گانه در فقه ( کتاب ، سنت ، عقل و اجماع )، اعم از آن که به صورت خبر القا شود یا به صورت امر. به عنوان مثال: فقیه پس از بررسی ادله و فحص کامل به حکمی از احکام الهی دست می یابد، سپس نظر خ. ر. ب. این صورت اظهار می کند که مثلاً: « شراب حرام است» و یا «شراب نخورید». منبع: حاکمیت دینی، ص ۱۸۶