دکترین
فرقه حشویه: عقاید حشویه
در بُعد اعتقادی قائل به جبر و جسمیت و شباهت خداوند به خلقش می‌باشند. آنان خداوند را به داشتن دست ، گوش و چشم توصیف کرده و مصافحه با او را روا، و تقلید در اصول دین را جایز می‌شمارند. در کلمات برخی فقها ، عنوان حشویه بر کسانی که به هر حدیثی عمل می‌کنند نیز اطلاق شده است لیکن اطلاق رایج عنوان یاد شده همان معنای نخست م. ب. که موضوع این مقاله است. با شناخت نظریات حشویه، روش بی اساس ایشان شناخته خواهد شد. معتقدات حشویه معمولا بدترین و سخیف‌ترین نظریات در بین مسلمین است. ۴.
۱ - خدا شناسی در حشویه آنها معتقدند که خداوند در جهت بالاست و خدا روز قیامت دیده می‌شود و کفار نیز می‌توانند خدا را ببینند. ایشان به معرفی ذات خدا پرداخته و معتقدند که او جسمی غیر اجسام شناخته شده است و برای او اعضاء و جوارحی مانند انسان در نظر می‌گیرند. تماس و دست دادن و در آغوش گرفتن خدا را برای مخلصینی که در دنیا خدا را زیارت می‌کردند روا می‌دانند. مکان خدا را نیز مشخص نموده‌اند به این صورت که خداوند را در عرش می‌دانند و قائلند که خدا بر عرش نشسته است. ۴.
۲ - قرآن از دیدگاه حشویه یکی از مسائلی که میان مسلمانان ایجاد اختلاف نموده، شبهه قول به تحریف است. این شبهه سابقه طولانی دارد و با روایات جعلی که توسط حشویه فراهم گردیده، ارتباط می‌یابد. حشویه گروهی از اهل حدیث هستند که جز به گردآوری و نقل حدیث به چیز دیگر نمی اندیشند، از هرکس و هر کجا نقل حدیث می‌کنند و به محتوای آن و این که آیا متناقض است یا نه، و با اصول شریعت تطابق دارد یا نه، توجهی ندارند. از این رو، در فرآورده‌های اینان، اباطیل و ضلالت‌های فراوانی وجود دارد. از آن جمله، روایات جعلی است که در باره تحریف قرآن نقل کرده‌اند. بنابراین حشویه با مبنایی باطل، قرآن را تحریف شده می‌دانستند. علاوه بر این ورود الفاظ بی معنی را در قرآن و سنت جایز می‌شمردند. ۴.
۳ - عقایدحشویه در مورد انبیاء حشویه و بسیاری از سنیان اهل حدیث، بر انبیاء (علیهم‌السّلام) کبائر و صغائر را روا می‌دانند. ( معصیت صغیره و یا کبیره ، عمدی و سهوی و خطائی) از این بدتر، معاصی را برای انبیاء عظام اثبات می‌کنند. در توضیح این عقیده شنیع می‌گویند: انجام معصیت کبیره مانند زنا و لواط توسط انبیاء قبل از نبوت روا است. برخی از ایشان در زمان نبوت نیز روا می‌دانند به جز دروغ در شریعت ولی عده‌ای از این فرقه دروغ در شریعت را برای انبیاء به طور مخفی جایز دانسته‌اند و برخی در هر حالت دروغ در شریعت را بر انبیاء جایز می‌دانند.
معتقدند که داود ، اوریا را به جنگ فرستاد که کشته شود تا همسر او را به نکاح خود درآورد. ایشان از قاتلین عثمان بیزاری جسته و آنها را لعن می‌کنند. پیروی از معاویه و بنی امیه را واجب می‌دانند. اگر کسی در مورد عمرو عاص و معاویه و امثال اینها حرفی بزند و معاصی و اعمال قبیح ایشان را ذکر کند، ناراحت شده و غضب می‌کنند و می‌گویند که این اکاذیب رافضه (شیعیان علی (علیه‌السّلام) ) است که بر صحابه دشنام می‌دهند. ۴.
۵ - دشمنی حشویه با امیرالمومنین این فرقه، کسانی که با امیرالمومنین علی (علیه‌السّلام) به جنگ پرداختند مانند خوارج و اهل جمل و صفین را کافر نمی‌دانند. عده‌ای از ایشان معتقدند که کار اهل جمل صحیح بوده و عده‌ای دیگر قائلند که ایشان مجتهدانی به خطا رفته هستند و خطایشان بخشیده می‌شود. آنها منکرین نص نبوی بر ولایت امیرالمومنین علی (علیه‌السّلام) هستند و نیز امامت بلافصل ایشان بعد از نبی اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) را بر امیرالمومنین علی (علیه‌السّلام) انکار می‌کنند. ۴.
۶ - حشویه و معصیت فرشتگان آنها ابلیس را از جمله ملائکه می‌دانند و معصیت او را راهی برای امکان صدور معصیت از ملائکه می‌دانند. معتقدند که هاروت و ماروت (دو تن از ملائکه) شراب خورده و شخصی را نیز کشتند و با زنی به نام ناهید زنا کردند و خدا آن زن را به صورت ستاره‌ای در آسمان به نام ناهید ( زهره ) مسخ نمود. می‌گویند ملائکه بر خدا اعتراض نمودند و اعتراض از اعظم ذنوب است. ملائکه به بنی آدم نسبت قتل و فساد دادند که غیبت است و غیبت از گناهان کبیره است. ملائکه صفت رذیله عجب را داشتند. زیرا گفتند ما تو را تسبیح و تقدیس می‌کنیم. ملائکه از خدا عذرخواهی نمودند که نشانه گناه کردن است. ۴.
۷ - عقاید ضد عقل در فرقه حشویه تقلید در اصول عقائد را جایز می‌دانند بلکه عده‌ای از ایشان واجب می‌دانند. برخی از حشویه قائل هستند که خدا، اطفال کفار را عذاب می‌کند.
منبع: السلفیة بین اهل السنة و الامامیة، ص۱۷۰ · معارج الاصول، ص۱۹۹ · المعتبر، ج۱، ص۲۹ · شرح نهج البلاغة، قم، انتشارات کتابخانه آیت‌الله مرعشی، ۱۴۰۴ هجری قمری ۲۰ جلد در ۱۰ مجلد، ج۳، ص۲۲۹ · المواقف، بیروت، دار الجیل، الطبعة الاولی، ۱۹۹۷، ۳ مجلد، ج۳ ص۷۱۵ · تبیین کذب المفتری، بیروت، دار الکتاب العربی الطبعة الثالثة، ۱۴۰۴، ۱ مجلد، ص۱۵۰ · تفسیر المیزان، ۲۰ مجلد، ج۱۲، ص۱۰۸ · ۱۴۲۲ه، ۱مجلد، ص۱۸۰ · بحار الانوار، بیروت، لبنان، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۴ هجری قمری، ۱۱۰ جلدی، ج۱۱، ص۹۰ · تنزیه الانبیاء، قم، انتشارات شریف رضی، یک جلدی، ص۱۶ · شرح نهج البلاغة، قم، انتشارات کتابخانه آیت‌الله مرعشی، ۱۴۰۴ هجری قمری ۲۰ جلد در ۱۰ مجلد، ج۷، ص۱۹ · شرح نهج البلاغة، قم، انتشارات کتابخانه آیت‌الله مرعشی، ۱۴۰۴ هجری قمری ۲۰ جلد در ۱۰ مجلد، ج۲۰، ص۳۲ · شرح نهج البلاغة، قم، انتشارات کتابخانه آیت‌الله مرعشی، ۱۴۰۴ هجری قمری ۲۰ جلد در ۱۰ مجلد، ج۷، ص۹ · شرح نهج البلاغة، قم، انتشارات کتابخانه آیت‌الله مرعشی، ۱۴۰۴ هجری قمری ۲۰ جلد در ۱۰ مجلد، ج۷، ص۱۸ · شرح نهج البلاغة، قم، انتشارات کتابخانه آیت‌الله مرعشی، ۱۴۰۴ هجری قمری ۲۰ جلد در ۱۰ مجلد، ج۲۰، ص۱۶ · بحار الانوار، بیروت - لبنان، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۴ هجری قمری، ۱۱۰ جلدی، ج۴۴، ص۱۶۵ · شرح نهج البلاغة، قم، انتشارات کتابخانه آیت‌الله مرعشی، ۱۴۰۴ هجری قمری ۲۰ جلد در ۱۰ مجلد، ج۲۰، ص۳۳ · قم، انتشارات کنگره جهانی شیخ مفید ۱۴۱۳ هجری قمری، یک جلدی، ص۱۲۰ · شرح نهج البلاغة، قم، انتشارات کتابخانه آیت‌الله مرعشی، ۱۴۰۴ هجری قمری ۲۰ جلد در ۱۰ مجلد، ج۱۴، ص۲۴ · قم، انتشارات کنگره جهانی شیخ مفید، ۱۴۱۳ هجری قمری، یک جلدی، ص۴۰ · الالفین، قم، انتشارات دار الهجرة، ۱۴۰۹ هجری قمری، یک جلدی، ص۳۳۹ · شرح نهج البلاغة، قم، انتشارات کتابخانه آیت‌الله مرعشی، ۱۴۰۴ هجری قمری ۲۰ جلد در ۱۰ مجلد، ج۶، ص۴۳۷ · بحار الانوار، بیروت - لبنان، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۴ هجری قمری، ۱۱۰ جلدی، ج۱۱، ص۱۲۴ · بحار الانوار، بیروت - لبنان، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۴ هجری قمری، ۱۱۰ جلدی، ج۶۶، ص۱۳۳ · بحار الانوار، بیروت - لبنان، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۴ هجری قمری، ۱۱۰ جلدی، ج۵، ص۲۹۷
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.