فریدون نهرینی آیین دادرسی مدنی

فریدون نهرینی آیین دادرسی مدنی، جلد اول، کتابخانه گنج دانش، چاپ دوم سال ۱۳۹۶، صص ۱۹۲ تا ۱۹۴. اما نگاهی به این قانون و سایر قوانین این معنی را می رساند که در مواردی و از جهتی برای اجرای تعهدات حاصله از آن معامله محلی غیر از اقامتگاه حقیقی خود (مانند ماده ۱۰۰۲ ق.م را انتخاب کنند و نسبت به دعاوی راجعه به آن معامله همان محل جدید را که انتخاب نمودند، اقامتگاه آنها محسوب شود. این عبارت که قانونگذار میگوید محل انتخابی جدید توسط هر یک از متعاملین در قرارداد اقامتگاه او محسوب خواهد شد به نوعی قاعده مقرر در ماده ۱۱ ق.آ.د.م را تخصیص میزند و حکایت از آن دارد که طرفین با توافق هم میتوانند از صلاحیت محلی و اصولی دادگاهی که خوانده در آن حوزه اقامتگاه دارد، عدول نمایند. پس در مواردی که به موجب معامله یا قرارداد ی. ا. ط. یا هر دو طرف معامله برای اجرای تعهدات حاصله از آن قرارداد محلی غیر از اقامتگاه حقیقی خود انتخاب کرده باشد نسبت به دعاوی راجع به آن معامله همان محل مورد انتخاب اقامتگاه او محسوب خواهد شد. اصولاً هر جا که ماده ۱۱ ق.آ.د.م قابل اعمال باشد، ماده ۱۰۱۰ ق.م نیز در فرض اجتماع شرایط مقرر در آن جایگزین حکم مقرر در ماده ۱۱ ق.آ.د.م خواهد شد.