فوت منفعت خود به دو نوع تقسیم می شود ۱ - منفعت

فوت منفعت خود به دو نوع تقسیم می شود ۱ - منفعت ممکن الحصول به بیانی ساده، یعنی منافعی که مقدمات حصول آن فراهم بوده و بر حسب عادت و جریان عادی امور در آینده به دست می آید یا به عبارتی، مقتضای ایجاد آن فراهم باشد ماده ۱۴ قانون آیین دادرسی کیفری و تبصره ۲ آن درباره خسارت غیر قراردادی به این امر تصریح دارد. منافعی که متعهد له می تواند مطالبه کند، اعم از منافع مستوفات منافعی که خوانده از آن استفاده کرده و منافع غیر نکرده میباشد، مانند تأخیر در تحویل آپارتمان. به منافع ممکن الحصول عدم النفع قطعی یا منافع مسلم یا محقق نیز می گویند. ۲- منافع عدم النفع یعنی منافعی که عادتاً و برحسب جریان عادی امور به دست نمی آید و تحقق آن در آینده احتمالی است. برای مثال کسی که خانه ای خریداری کرده است بگوید اگر خانه در تاریخ مقرر تحویل وی میشد و بعد از یک ماه آن را می فروخت و در کار دیگری سرمایه گذاری می کرد سود چند برابری نصیب وی میشد. این نوع منفعت که به آن عدم النفع محتمل الحصول یا منفعت احتمالی گفته میشود بر طبق تبصره ۲ ماده ۵۱۵ قانون آیین دادرسی مدنی قابل مطالبه نیست.