فوریت و تراخی خیار غین — عموم افرادی با عموم زمانی ملازمه دارد

عموم افرادی با عموم زمانی ملازمه دارد و معنای آن چنین استند که به همه عقود در همه زمانها وفا کی ملازمه میان عموم افرادی و عموم زمانی به خاطر آن است که چنانچه عموم زمانی همراه عموم افرادی نباشد، عموم افرادی در اینجا یی معنا خواهد بود؛ زیرا حکم وجوب وفاجه هر یک از افراد عقد بدون بیان زمان و مقدار آن عملاً به معنای عدم وجوب وفاست؛ زیرا مخاطب حکم یا عمل به وجوب وفا در یکی از مقاطع زمانی حکم را امتثال کرده است، هر چند که در زمانهایی بعدی وفا نکند نتیجه دو مقدمه فوق فوریت خیار هین است؛ زیرا پس از زمان تحقق خیار که به موجب دلیلهای خیار عین عام تخصیص خورده و از عموم لزوم مخارج شده است نسبت به بقیه زمانها مدلول عام - یعنی لزوم - اعمال خواهد شد... دلایل نظریه تراختی عدم فوریت) مهم ترین دلیل پیرامون نظریه تراختی تمسک به استصحاب با شرح زیر است: به مقتضای دلایل خیار غین در آغاز علم به عبن عموم عام یعنی لزوم وفا به عقد تخصیص خورده و خیار غین برای مغبون پدید آمده است. پس از آن زمان مغبون شک می کند که آیا خیار همچنان باقی است یا خیر؟ مقتضای استصحاب بقای خیار است و نتیجه آن، عدم فوریت یعنی تراخی خیار. به دیگر سخن در حقیقت نزاع میان معتقدان به نظریه اول و نظریه دوم به تعارض میان مفاد استصحاب حکم مخصص و مفاد عموم عام باز می گردد؛ زیرا پس از انقضای مقطع اول زمان تحقق خیار میان استصحاب و عمل به مدلول عموم عام تعارض رخ می دهد. پیروان نظریه اول تمسک به عام را ترجیح می دهند، اما پیروان ظریه اخیر، استصحاب حکم مخصص یعنی خیار را مقدم می دانند. ۱. مانده، ۱. نقد نظر شیخ انصاری شیخ انصاری استدلال محقق کر کی را مخدوش دانسته این مورد را از نمونه های تعارفن مفاد استصحاب با مفاد عموم عام نمی شمرد. بیان شیخ به طور خلاصه چنین است: